پیشنهاد سفر به روبیو

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

  تمدن ایران بیش از آنکه حاصل مرزهای جغرافیایی باشد، محصول اندیشه، اصالت و پیوستگی فرهنگی در طول تاریخ است. این سرزمین در گذر قرن‌ها بارها با توفان‌های سهمگین روبه‌رو شده و دگرگونی‌های بزرگی را از سر گذرانده، اما هرگز شیرازه هویتی خود را از دست نداده و نامش از حافظه تاریخ پاک نشده است. این پایداری کم‌نظیر، نتیجه فرهنگی ریشه‌دار است که توانسته، معماری و خرد اداره جامعه را به شیوه‌ای ماندگار درهم بیامیزد و الگویی الهام‌بخش برای جهان باستان بسازد.‌ در امتداد این مسیر طولانی، برخی مقاطع تاریخی نقشی تعیین‌کننده در تثبیت نام ایران داشته‌اند؛ ازجمله ۲۲مهرماه که در تقویم رویدادهای کهن، یادآور سرآغاز سلسله هخامنشیان است. دورانی که اندیشه و توانمندی ایرانیان در عالی‌ترین سطح بروز پیدا کرد و ساختاری نوین از همزیستی و جهان‌داری را پدید آورد. این روزها که هنوز بحث توهین‌های وزیر خارجه آمریکا به تمدن ایرانی و ایرانیان، خاصه در دوره خشایارشا و هخامنشیان داغ است، بد نیست به بهانه 22مهر و فتح بابل به‌دست کورش کبیر و آغاز رسمی شکوه ایرانیان در دوره هخامنشیان، چیزهایی را به آمریکایی‌ها و غربی‌ها یادآوری کنیم؛ اینکه وقتی دارند درباره تمدن ایرانی خاصه در عصر باستان صحبت می‌کنند، در واقع از چه چیزی حرف می‌زنند.‌