به شهرداری مربوط نیست... بدیم بره

 جماعت اصلاح‌طلب می‌گویند طرح «تورم صفر» شهرداری خطاست. چرا؟ چون می‌گویند کنترل تورم وظیفه زاکانی نیست.
 این حرف فقط درباره «تورم صفر» نیست؛ درباره رایگان‌سازی مترو هم همین را گفتند و درباره ورود شهرداری به حمایت از آسیب‌دیدگان جنگ هم.
اما چرا؟
 اجازه دهید 2نمونه آشناتر را مرور کنیم تا ریشه مشترکشان روشن شود.
 یکم. هر وقت آتش گرانی و ارز بالا می‌گیرد، ناگهان خبر رفع فیلتر اینستاگرام، بازگشت فلان خواننده یا آمدن فلان بازیگر داغ می‌شود. رابطه اینها با مسئله اصلی مردم چیست؟
 دوم. درباره تنگه هرمز می‌گویند آنقدرها هم منفعت اقتصادی ندارد؛ چرا سپاه با اعمال فشار در هرمز برای کشور هزینه درست کند؟ درباره هسته‌ای هم همین را می‌گفتند؛ همان ماجرای معروف «بدیم بره».
 این سه ماجرا هم‌وزن نیستند، اما یک ریشه مشترک دارند؛ منطق نادیده‌گرفتن مسئله اصلی و شانه خالی‌کردن از مسئولیت.
وقتی کشور با یک چالش اقتصادی روبه‌رو می‌شود، یک راه این است که وارد میدان شوی، ایده بدهی، مسئولیت بپذیری و بخشی از بار را برداری. راه دیگر این است که آدرس مسئله را عوض کنی.
 طبیعی است جریانی که خودش در بزنگاه‌ها نسخه‌ای برای حل مسئله ندارد، وقتی دیگری وارد میدان می‌شود، بگوید «اصلا وظیفه تو نیست». بعد هم انگیزه‌خوانی کند که «انتخاباتی است»، «نمایشی است» و مانند آن.
همین منطق، وقتی از یک مسئله اجرایی به یک مسئله ملی می‌رسد، شکل رادیکال‌تری پیدا می‌کند: «بدیم بره».
 یعنی اول می‌گوید «به من مربوط نیست». بعد می‌گوید «به تو هم مربوط نیست». دست آخر هم می‌رسد به اینکه «به هیچ‌کس مربوط نیست؛ بدیم بره».خلاصه اینکه «بدیم بره» امتداد همین «به من مربوط نیست» و «به تو مربوط نیست» است.
ریشه این زنجیره را باید در مسئولیت‌گریزی، فقدان ایده، ترس از هزینه‌دادن و عادت به کنارکشیدن از میدان جست‌وجو کرد.
 بله، کنترل تورم وظیفه دولت است و شهرداری نه بانک مرکزی است و نه وزارت اقتصاد، اما در شرایط جنگ اقتصادی، فراتر از وظیفه، مسئولیت دارد.
 امروز مسئله این نیست که این کار دقیقا در شرح وظایف چه‌کسی نوشته شده؛ مسئله این است که هرکس چه مقدار می‌تواند به دولت کمک کند تا باری از روی دوش مردم بردارد.