چرخش معنادار اکونومیست؛ از سقوط جمهوری اسلامی تا خداحافظی آمریکا
گاهی برای فهمیدن تغییر معادلات منطقه، لازم نیست ده‌ها گزارش بخوانیم؛ کافی است 2جلد اکونومیست را کنار هم بگذاریم.
ژوئن ۲۰۲۵، همزمان با جنگ ایران و اسرائیل، اکونومیست پرچم تکه‌تکه و آسیب‌دیده ایران را روی جلد برد و پرسید: «این ماجرا چگونه پایان می‌یابد؟» تصویری که آشکارا ایران در آستانه فروپاشی را القا می‌کرد؛ همان روزهایی که ترامپ نیز وعده می‌داد کار ایران ظرف چند روز تمام خواهد شد.
حالا حدود ۴۷۰روز گذشته و سؤال اکونومیست کاملا عوض شده است. این‌بار روی جلد، سرباز آمریکایی را می‌بینیم که ساک و چمدانش را برداشته و آماده رفتن است: «وقتی آمریکا عقب‌نشینی کند، چه اتفاقی می‌افتد؟»
در این مدت، واشنگتن شدیدترین فشارها را علیه ایران اعمال کرد؛ از تحریم نفتکش‌ها، بنادر و شبکه‌های مالی تا تلاش برای رساندن صادرات نفت ایران به صفر و حرکت از محاصره دریایی به محاصره هوایی.
اما نتیجه حذف ایران از معادلات منطقه نبود. ایران ایستاد و یکی از مهم‌ترین اهرم‌های قدرتش، یعنی تنگه هرمز همچنان پابرجا ماند.
۴۷۰ روز پیش سؤال این بود که ایران چگونه تمام می‌شود؛ امروز سؤال این است که با پایان سلطه آمریکا، چه قدرتی جای آن را می‌گیرد؟ پاسخ سخت اما روشن است: ایران.
