روایت خبر

سلام به نظم ایرانی
نخست‌وزیر قطر می‌گوید خاورمیانه به یک چارچوب امنیتی تازه با حضور ایران نیاز دارد و جنگ علیه ایران باید زنگ بیدارباش منطقه باشد.
فارین‌ افرز از پایان «خاورمیانه آمریکایی» می‌نویسد. مایک آدامز، نویسنده آمریکایی صریح‌تر می‌گوید: «نفوذ آمریکا در خاورمیانه فروپاشیده. از اینجا به بعد کار برای آمریکایی‌ها دشوارتر می‌شود.»
رابرت پیپ هم که سال‌ها سناریوهای جنگ با ایران را شبیه‌سازی کرده، پیش‌بینی می‌کند ایران در پایان این جنگ هژمون منطقه خواهد شد.
اینها 4بیان از یک تغییرند: وقتی حتی متحد آمریکا از امنیت منطقه‌ای با حضور ایران حرف می‌زند، دیگر نمی‌شود آینده خاورمیانه را بدون ایران ترسیم کرد.

اروپا، شریک اصلی آمریکا در جنگ علیه ایران
اگر فکر می‌کنید اروپا در جنگ علیه ایران شرکت نداشت، اشتباه می‌کنید.
مارک روته، دبیرکل ناتو در پاسخ به انتقادهای دونالد ترامپ درباره حمایت نکردن اروپا از جنگ علیه ایران گفت اجرای عملیات «خشم حماسی» بدون اروپا به‌عنوان سکوی اعمال قدرت آمریکا غیرممکن بود و از ۲۸فوریه تاکنون  5هزار فروند هواپیما از پایگاه‌های اروپایی در حمایت از عملیات به پرواز درآمده‌اند.
اروپا مستقیما اعلام نکرد که وارد جنگ شده، اما پایگاه‌هایش در زنجیره جنگ قرار گرفته است.
در آلمان، پایگاه رامشتاین به مرکز انتقال نیرو، تجهیزات و مهمات تبدیل شد و طبق گزارش مرکز مطالعات شرقی، احتمالا بخشی از مهمات دقیق حملات به ایران از ذخایر آمریکا در همین پایگاه تأمین شد.
در انگلیس، ابتدا اجازه استفاده تهاجمی داده نشد، اما چند روز بعد، بمب‌افکن‌های بی-۱ بی از پایگاه فرفورد حملات مستقیم علیه ایران را آغاز کردند و سپس بی-۵۲ها نیز به آنها پیوستند.
ایتالیا هم ۱۲فروند اف-۱۶ آمریکایی را در اختیار زنجیره عملیاتی قرار داد. همزمان حدود ۳۰اف-۳۵ و ۳۶اف-۱۵ از انگلیس به سرزمین‌های اشغالی و اردن منتقل شدند؛ تجهیزاتی که حدود یک‌پنجم نیروهای آمریکایی منطقه را تشکیل می‌دادند.
حتی سوخت‌رسان‌ها نیز از اروپا برخاستند و حدود ۸۵فروند در آزور پرتغال، انگلیس، آلمان، ایتالیا، یونان، بلغارستان و رومانی مستقر بودند.
فرانسه نیز از ۵مارس مجوز محدود پروازهای سوخت‌رسان و لجستیکی را صادر کرد.
اما اسپانیا متفاوت عمل کرد و استفاده از پایگاه‌های روتا و مورون را برای حمله به ایران نپذیرفت.
یادتان هست اروپا در جنگ می‌گفت این جنگ ما نیست و وارد آن نمی‌شویم؟ حالا یک‌بار دیگر این اعداد و ارقام را بخوانید.

آمریکا با شلوارهای دم‌پاگشادبه دهه 1970 بر می‌گردد
پنجشنبه برای بازارهای مالی جهان با یک شوک همزمان آغاز شد: بازده اوراق قرضه بالا رفت و قیمت نفت از ۱۰۰دلار عبور کرد؛ 2اتفاقی که دوباره ترس از تورم و ادامه سیاست‌های سختگیرانه بانک‌های مرکزی را به بازارها برگرداند.
در وال‌استریت، داو جونز 31/0درصد و اس ‌اند پی-۵۰۰ حدود 02/0درصد افت کردند و نزدک فقط 01/0درصد بالا رفت. همزمان، بازده اوراق ۱۰ساله خزانه‌داری آمریکا به 16/5درصد رسید؛ سطحی که از سال۲۰۰۷ سابقه نداشت.
اما شوک اصلی از بازار انرژی آمد. نفت برنت از ۱۰۰دلار عبور کرد و میانگین قیمت بنزین معمولی در آمریکا به 48/4دلار در هر گالن رسید، درحالی‌که این رقم یک ‌ماه قبل کمتر از 10/4دلار و یک سال قبل 16/3دلار بود.
یعنی راننده آمریکایی برای پرکردن باک خودرو حالا 
یک دلار بیشتر از‌ سال قبل می‌پردازد.
موج فشار به اروپا هم رسید؛ شاخص یورو استوکس-۵۰ 4/0درصد، داکس آلمان 6/0درصد، کاک فرانسه 5/0درصد و فوتسی انگلیس 24/0درصد افت کردند. بازده اوراق ۱۰ساله انگلیس نیز به 38/5درصد رسید.
در همین شرایط، محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس بازده 16/5درصدی اوراق آمریکا را به بحران اقتصادی دهه۱۹۷۰ تشبیه کرد و در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «دلتان می‌خواست ایران را به عقب و به دهه۱۹۷۰ برگردانید؟ کسی به شما نگفته بود که درافتادن با ایران کار آماتورها نیست؟ حالا ما خود شما را به وضعیت دهه۱۹۷۰ برمی‌گردانیم، با همان نرخ‌های بهره بالا، قیمت‌های سرسام‌آور بنزین، کمبود گازوئیل و البته شلوارهای دم‌پاگشاد!»