درس اول مهر از سازمان ملل

علی مهدیان؛ مدرس حوزه و دانشگاه

سخنان دیروز رئیس‌جمهور همان بود که باید می‌بود. تهاجمی، منطقی، مقتدرانه، دلنشین. اما یک نکته درس‌آموز هم برای ما داشت. این سخن را فقط خطاب به جوان‌ترها نمی‌گویم. این خطا را بزرگ‌ترها هم دارند‌ که کاش کمی بیندیشند. چه درسی؟ 
سرلشکر محسن رضایی پیش از سخنان رئیس‌جمهور گفت حالا خواهید دید که او چگونه پاسخ ترامپ را خواهد داد. او از کجا می‌دانست؟ او همچنین گفت بنا‌ست تیم ایرانی شروط ما را به طرف آمریکایی ابلاغ کند و تا آنها اقدام نکنند، گفت‌وگویی نخواهیم داشت؛ همان چیزی که تیم ایرانی هم گفته بود. 
درس ساده‌ای است و آن اینکه نظام جمهوری اسلامی بسیار پخته‌تر و منسجم‌تر از آن است که در خیال برخی دوستان ما می‌گذرد. سخنان من و شما از زبان رئیس‌جمهورمان در سازمان ملل بیرون می‌آید؛ دفاع از 7‌ماه حضور در خیابان، دفاع از آرمان فلسطین، دفاع از مقاومت، تقابل تمام‌قد مقابل کسانی که می‌گویند ابزار قدرت خود را کنار بگذارید. این سخنان و آن کنش‌ها محصول یک تصمیم‌جمعی در داخل است.
سال‌ها‌ست ایران به‌گونه‌ای تصمیم می‌گیرد که چارچوب نظام رعایت شود، سخن مردم ما با همه تنوعشان بیان شود، رفتاری داشته باشد که همه را منطقا اقناع کند. حتی در دهه90 رهبری عزیز به پچ‌پچ‌های وزیر خارجه وقت به‌صراحت گفت آنچه تصمیم گرفته می‌شود، تصمیم نظام است؛ چارچوب کلی، سیاست‌های کلان، اصول کلی کنش‌ها. بله، در جزئیات البته خطاها و اختلافات هست‌ اما در اصول و محکمات سخنان و اقدامات خیر. 
کسانی که ایران امروز را در زمینه دیپلماسی با ابتدای دهه60 مقایسه می‌کنند، همانقدر سخن متحجرانه و بی‌منطقی می‌گویند که آنان که قدرت نظامی امروز ما را با ابتدای دهه60 مقایسه می‌کردند. کسانی که وجود اختلافات در مسئولان را با اختلافات دهه60 مقایسه می‌کنند همانقدر تحجر در تحلیل دارند که آنان که خیال می‌کردند آمریکا با یک بمب، ایران را زمینگیر می‌کند. ایران در همه زمینه‌ها رشد کرده، ازجمله در مملکتداری و حضور فعال سیاسی و دیپلماتیک. این نکته روشن را ببینیم و کتمان نکنیم، بعد هر‌چه خواستیم جزئیات را نقد کنیم.
سخنان رئیس‌جمهور در سازمان ملل نشان‌دهنده عزم راسخ مسئولان کشور برای ایستادگی و مقاومت و سر‌خم‌نکردن است، آن‌هم پس از 7‌ماه نفسگیر و با وجود خناسان داخلی و این جای شکر در درگاه الهی دارد.