وقتی تقویم رنگ جنگ گرفت

 رابعه تیموری | روزنامه‌نگار 

فرارسیدن ٣١ شهریور برای مردم کشورمان خاطرات روزی را زنده می‌کند که رژیم بعث عراق به پشتوانه حمایت ابرقدرت‌ها، پیمان الجزایر را زیر پا گذاشت و با تمام قوا به مرز‌های زمینی و هوایی ایران حمله کرد تا رؤیای صدام و حامیانش را برای الحاق خوزستان به خاک عراق محقق کند. ناکامی حامیان رژیم بعث در این جنگ ٨‌ساله پرفراز و نشیب، نقطه پایانی برای دست‌درازی دشمنان به خاک وطن نبود؛ سال گذشته با محوریت اسرائیل حملات نظامی به کشورمان رخ داد و ٢٣ خرداد ١٤٠٤ آغازگر رویارویی نظامی ١٢ روزه ما با قدرت‌های جنگ‌طلب شد. سومین جنگ تحمیلی علیه کشورمان هم در ٩ اسفند سال گذشته آغاز شد تا نقطه پایان ناکامی‌های چندین‌ساله آمریکا در خاک ایران باشد، و اکنون با گذشت ماه‌ها از شروع جنگ تحمیلی سوم، روز ٩ اسفند به تاریخی برای تغییر معادلات سیاسی و نظامی جهانی تبدیل شده است. سالروز شروع 8سال دفاع مقدس به روایت تقویم و تاریخ بهانه‌ای شد برای مرور دقایق صفر 3جنگ‌تحمیلی‌.

٣١ شهریور  1359
آغاز نبردی ٨‌ساله
٤٦سال پیش، ساعت ١٤ آخرین روز تابستان ، لحظه رسیدن ٣ فروند هواپیمای‌ارتش بعث به آسمان تهران بود، اما تا زمانی که دود انفجار از فرودگاه مهرآباد بلند نشده بود، ساکنان و رهگذران حوالی فرودگاه تصور نمی‌کردند که هواپیما‌های خاکستری‌رنگ در آسمان تهران، متعلق به دشمن باشند. وقتی مردم همسایه فرودگاه، با لرزش زمین زیر پایشان یا شنیدن صدای انفجار متوجه اتفاق شدند و هراسان و نگران خود را به محل حمله رساندند، هواپیما‌های میگ دشمن در حال فرار از آسمان تهران بودند و صدای اوج گرفتن ٤ فروند هواپیمای فانتوم ارتش که برای تعقیب و تنبیه پرنده‌های متجاوز از آشیانه خود بلند شده بودند لابه لای هیاهوی مقابل ساختمان فروریخته فرودگاه پیچیده بود. این حملات هوایی همزمان با تهران در سایر شهر‌های کشور هم انجام شده بود.  خبر حمله همزمان رژیم بعث عراق به فرودگاه‌های شهر‌های اهواز، تبریز، بوشهر، آبادان، کرمانشاه و جزیره مینو از تلویزیون پخش شد و مردم ایران از اتفاقاتی باخبر شدند که به جنگی ٨‌ساله منتهی شد.

23 خرداد 1404
پاسخ پهلوانانه
صدای انفجاری که بامداد جمعه، ۲۳خرداد ۱۴۰۴ در سکوت تهران پیچید، برای موسفیدکرده‌های شهر،  هشداری برای آغاز جنگی بود که نمی‌دانستند چند روز، چند‌ماه یا حتی چند سال به درازا می‌کشد، اما نسل‌هایی که دوران دفاع‌مقدس را فقط در روایت پیشینیان درک کرده بودند، ناباورانه به‌دنبال چند‌و‌چون اتفاق می‌گشتند. انتظار و سردرگمی آنها هم چندان به طول نینجامید و پیش از آنکه روز به نیمه‌برسد، شبکه‌های مجازی پر شد ازتصاویر تلخ حمله اسرائیل به نقاطی در شمال، شمال‌شرق و غرب پایتخت و خبر شهادت ده‌ها دانشمند هسته‌ای و فرماندهان نظامی کشورمان. این شوک سنگین، ١٢ساعت بعد با پاسخ کوبنده نیرو‌های نظامی کشورمان شکست و اخبار جایگزینی فرماندهان شهید، عبور موشک‌های ایرانی و شکافته شدن آسمان تل‌آویو با پرواز پهپاد‌های ایرانی، خاطرات شگفتی‌آفرینی‌های ایرانیان را در جنگ ٨‌ساله در ذهن‌ها زنده کردند. نقطه ختم این مچ‌اندازی ١٢روزه اسرائیل و حامیانش با ایران و مردمش، اعتراف دنیا به امتداد روحیه دلاوری و شگفتی‌آفرینی در نسل امروز بود.

9 اسفند 1404
چله‌نشینی متفاوت ایرانیان
ساعت 9:41 صبح روز نهم اسفند برای مردم ایران لحظه‌ای فراموش‌نشدنی است. در این لحظه با صدای انفجار‌های مهیبی که کوچه و خیابان‌های تهران را لرزاند، یکباره آرامش شهر جای خود را به دل‌آشوبه‌ای سنگین داد و در میان راهبندان سنگین شهر و هراسی که برمردم سایه انداخته بود، خبری تلخ به گوش ‌رسید: «بیت رهبری محل انفجار و حمله دشمن بوده...» این بار ساکنان کاخ سفید از لباس حمایت و هدایت از راه دور بیرون آمده و نیرو‌های ارتش آمریکا را روانه کرده بودند تا وظایف نا‌تمامی را که پیش‌قراولان بعثی و صهیونیست‌شان در ۵ دهه از پس آن برنیامده بودند، به سرانجام برسانند. اقدام آنها هم برای شهادت رهبر و فرماندهان ارشد نظام، انتخاب راه و روشی بود برای تحقق خیالی باطل، اما نمی‌دانستند این لحظه به چله‌نشینی متفاوت و حماسی مردم ایران برای رهبر و شهدای وطنشان تبدیل می‌شود و اراده آنها در حراست از خاک و وطنشان را محکم‌تر می‌کند.