بازنده سربلند

نشد؛ تیم ملی والیبال ایران در روز بد ژاپن این فرصت را داشت که هم قهرمان آسیا شود، هم خودش را به بازی‌های المپیک لس‌آنجلس برساند و هم اینکه انتقام باخت‌های اخیر را بگیرد‌... اما همانطور که پیاتزا سرمربی تیم ملی گفته بود، ایران در چند قدم آخر کم آورد. ایران هر سه ست را نبرد؛ چه در ست اول که بازی را خوب شروع کرد اما در ادامه عقب افتاد و حتی وقتی در امتیاز 16- 15یک‌بار دیگر بازی را در دست گرفت، توانایی حفظ آن را نداشت و ست را 25بر 21 و به‌راحتی واگذار کرد، چه در 2ست بعدی که پابه‌پای ژاپن پیش آمد اما در امتیازات آخر انگار جان کم کرد و این 2ست را هم 26بر 24 و 25بر 23 از دست داد.
مهم‌ترین و بدترین اتفاق ‌این باخت، از دست رفتن سهمیه قاره‌ای المپیک‌2028 است و حالا پیاتزا و بازیکنانش راه سختی ‌تا لس‌آنجلس دارند؛ یا باید در مسابقات جهانی جزو 3تیم برتر باشند یا در پایان مرحله مقدماتی در رنکینگ یکی از 3تیمی باشند که سهمیه نگرفته‌اند. ناگفته پیداست محقق‌شدن اینها تقریبا غیرممکن است؛ البته که امید همچنان هست.

   خلاقیت؛ تفاوت اصلی 
بازی دیروز اما فقط باخت نبود. بازیکنان ایران برای هر امتیاز و برای هر توپ جنگیدند و تلاش آنها بر این بود که مقابل حریف کم نیاورند، ولی همانطور که عیسی ناصری و امین اسماعیل‌نژاد بعد از بازی اعتراف کردند، ژاپن از چند نظر نسبت به ایران برتری داشت‌؛‌ تمرکز روی بازی و سرویس. اسماعیل‌نژاد، کاپیتان تیم گفت: «ما صدمان را گذاشتیم ولی ژاپن که یکی از 6تیم برتر جهان است، از ما متمرکزتر بازی کرد.» عیسی ناصری هم از هم‌تیمی‌هایش حمایت کرد: «ما تا آخرین امتیاز جنگیدیم ولی ژاپن در سرویس‌ها ما را اذیت کرد. آنها تیم باتجربه‌تری بودند و در خانه‌ خودشان بازی می‌کردند. ما فقط خوشحالیم که چیزی کم نگذاشتیم.» درست است؛ بازیکنان ایران دیروز صدشان را گذاشتند و کم‌‌کاری نکردند اما تفاوت 2تیم در توانایی‌های فیزیکی‌ 2تیم نبود. ژاپنی‌ها روی بازی متمرکز بودند، روی تک‌تک حرکاتشان، روی سرویس‌ها و... ولی بازیکنان ایران روی نباختن؛ اینکه نتیجه را از دست ندهند. این دو تفکر، 2تیم را از هم متمایز می‌کند. البته که ژاپن برتری دیگری هم داشت: خلاقیت. نکته‌ای که بازی آنها را متفاوت می‌‌کرد، خلاقیت در مدل پاس‌‌ها و تنوع حمله بود.

   امید به آینده
اسماعیل‌نژاد دیروز در بازی حضور پررنگی نداشت‌ اما ‌در این چند روز یک جمله را مدام تکرار می‌کند: «ما کارمان را ادامه می‌دهیم.» این بهترین جمله شاید برای یک تیم بازنده باشد؛ اینکه بتواند دوباره روی پاهایش بایستد و باانگیزه‌تر از قبل پیش برود. ایران لیگ ملت‌‌ها متفاوت از ایران قهرمانی آسیا بود. شاید، در قهرمانی جهان و فصل بعد لیگ ملت‌ها، این تیم با چهره‌ای بهتر، روحیه و انگیزه بالاتر در میدان حاضر شد و ناممکن‌ها را ممکن کرد.

   3ایرانی در تیم رؤیایی
   ارزشمندترین بازیکن (MVP): ران تاکاهاشی از ژاپن
   بهترین پاسور: فوکاتسو هیدئومی از ژاپن
   بهترین سرعتی‌زن: تایشی اونودرا از ژاپن و عیسی ناصری از ایران
   بهترین قطرپاسور: علی حاجی‌پور از ایران
   بهترین دریافت‌کننده قدرتی: ران تاکاهاشی از ژاپن، پوریا حسین‌خانزاده از ایران
   بهترین لیبرو: کیونگ مین از کره‌جنوبی
علی حاجی‌پور و یوکی نیشیدا در این بازی هر کدام ۱۸امتیاز کسب کردند و جزو امتیازآورترین بازیکنان شدند.