محمدمهدی رحیمی، کارشناس ارشد روابط بینالملل
نبرد ۱۰روز اخیر نسبت به جنگ ۴۰روزه 2تفاوت مهم داشته که به هم وابستهاند؛
۱. اطلاعیههای سپاه و حتی ارتش اصابتها را خیلی جزئیتر اعلام میکند و مهمتر اینکه در آن جزئیات تأکید میکند که فلان ساختمان یا سوله «بهطور کامل منهدم» شد درحالیکه قبلا معمولا گفته میشد که هدف اصابت قرار گرفت یا هدف اصابت دقیق قرار گرفت، اما اکنون گزاره بالاتری میگوید؛ منهدم شد یا آسیب جدی دید، پهپادهای پارکشده در آنجا یا انبارهای قطعات و تجهیزات هوایی منهدم شد و....
یعنی با جزئیات بیشتر و قطعیت بالاتر در مورد حملات صحبت میشود.
۲. با فاصله کوتاهی از عملیاتها، تصاویر اصابتهای آنها منتشر میشود و این تصاویر مؤید همان دادههای اطلاعیههاست که با مشاهده آنها متوجه میشوید چه اصابت دقیق و تمیزی رخ داده و چه تخریب جدیای اتفاق افتاده است.
بهنظر میرسد این دو مسئله، نتیجه «ارتقا در هدفگیری» است که در واقع پیشرفت و ارتقا در دسترسی ماهوارهای بهحساب میآید. به بیان دیگر این توانمندی ماهوارهای کمک میکند شما هم بهتر بتوانی هدف را تشخیص بدهی و بزنی و هم اینکه بتوانی بلافاصله تصاویر را استخراج و منتشر کنی تا اثبات کنی که تیرت به هدف خورده است.
این در حالی است که آمریکا از همان اوایل جنگ ۴۰روزه از شرکتهای ماهوارهای بینالمللی خواست که تصاویر را با تأخیر یکماهه و بلکه بیشتر منتشر کنند برای اینکه ایران نتواند از آنها برای حملاتش استفاده کند و بعدا هم برای نشاندادن اصابتهایش به آنها استناد کند.
حالا سؤال این است که منشأ این توانمندی نظامی کجاست؟ آیا بر اثر ماهوارههایی است که ایران در سالها و ماههای اخیر به فضا پرتاب کرده و الان نتیجه داده و به دوره بازدهی رسیده یا اینکه به واسطه تجهیزات، دادهها و دسترسیهایی است که کشورهایی مثل چین یا روسیه برای ایران فراهم کردهاند؟
پاسخ هر کدام از اینها که باشد، یک مخرج مشترک دارد؛ ایران توان نظامیاش بیشتر شده. حالا یا چین و روسیه بیشتر روی ما حساب کردهاند و گفتهاند باید هوای ایران قوی را داشت و تجهیزات بیشتری در اختیارش قرار داد یا اینکه خود ایران توانسته این توانایی را بهصورت بومی کسب کند که در هر دو صورت نشاندهنده جایگاه و توانمندی نظامی ماست.
در روزهای اخیر بسیاری از کارشناسان نظامی و میلیتارینویسان دنیا از دقت اصابتها و حجم تخریبها مخصوصا اتفاقات اردن شگفتزده شدهاند. اردن نسبت به ایران، ۱۲۰۰ تا ۱۴۰۰ کیلومتر فاصله هوایی دارد و اهل فن معتقدند این میزان دقت موشکها و حجم تخریب در این فاصله از مبدأ شلیک، عجیب و قابلتوجه است.
لذا مشاهده میکنیم آمریکاییها که در طول جنگ ۴۰روزه اعلام کردند تنها 2 یا 3نفر کشته دادیم آن هم در آن ایامی که شبانهروزی زد و خورد بود، الان در یک هفته گفتند 4نفر کشته دادهایم و ۱۰۰نفر مجروح فقط در یک پایگاه در اردن را عنوان کردهاند. این آمار تأیید میکند که یا اصابتهای ایران دقیقتر شده که تروریستها اینگونه تلفات میدهند یا چون دیدند که ایران مدام تصاویر و اسناد اصابتها را رو میکند و دیگر سانسور چندان جواب نمیدهد، چراکه افکار عمومی و رسانهها میگویند چگونه این همه اصابت صورت گرفته و تخریب بالا رخ داده اما هیچ کشته و مجروحی وجود ندارد؟ پس باید خودمان دستبهکار شویم و قطرهچکانی بخشی از آمار را اعلام کنیم.
از وعده صادق تا نصر؛ 2تفاوت و یک ارتقا
در همینه زمینه :
فیلمهایی که امروز میبینیم