پرچم بالاست

ماه‌ها تلاش کردند، درها را بستند، سنگ‌اندازی کردند و از هر حربه‌ای، از تهدیدهای پوشالی در سایه جنگ تا بازی‌های خسته‌کننده سیاسی و روانی برای صدور ویزا بهره‌بردند تا شاید نام ایران را از بزرگ‌ترین آوردگاه جهانی خط بزنند. می‌خواستند اراده‌ها را بشکنند و با صدور ویزاهای ساعتی و رفتارهای توهین‌آمیز، خستگی و ناامیدی را به جان دلاوران ما بیندازند. گمان می‌کردند با فشارهای ناجوانمردانه می‌توانند تیم ملی ما را وادار به انصراف کنند،‌ اما آنها یک حقیقت بزرگ را فراموش کرده بودند: اینجا صحبت از ایران است؛ سرزمینی که مردمانش در دل توفان‌ها ریشه می‌دوانند و از میان خاکستر محدودیت‌ها، ققنوس‌وار به‌سوی آسمان قد می‌کشند.
  وقتی در مراسم شکوهمند افتتاحیه، پرچم سه‌رنگ و مقدس ایران با صلابت به اهتزاز درآمد، آنچه بالا می‌رفت تنها یک نماد ملی نبود، بلکه شکوه استقامت یک ملت کهن بود که دربرابر چشمان حیرت‌زده جهان، خودنمایی می‌کرد. هر وزش بادی که به تار و پود این پرچم می‌خورد، خط بطلانی بود بر تمام نقشه‌های تاریکی که برای غیبت این نام کشیده شده بود. این پرچم، نماد بغض‌های فروخورده و ایستادگی مردمی است که هرگز و در هیچ شرایطی تسلیم نمی‌شوند. بالا‌رفتن این پرچم زیبا، پیش از آنکه سوت آغاز هیچ مسابقه‌ای به صدا درآید، اولین، شیرین‌ترین و بزرگ‌ترین پیروزی ما در این جام بود.
  تاریخ همواره گواه است که ایرانی‌ها در سخت‌ترین و نفسگیرترین شرایط، خالق خارق‌العاده‌ترین حماسه‌ها بوده‌اند. هرگاه که عرصه را بر ما تنگ‌تر کردند، ما متحدتر و قدرتمندتر از پیش به میدان نبرد بازگشتیم. حالا در این خاک غریب و در دل کشوری که ماه‌ها برای انزوای این تیم هم‌قسم شده بود، نوبت به یوزهای ایرانی رسیده است. حالا نوبت ساق‌های خستگی‌ناپذیر پسران غیرتمند ایران است تا در زمین چمن ثابت کنند هیچ مانع و هیچ سدی نمی‌تواند دربرابر اراده پولادین آنها دوام بیاورد. آنها در این مسابقات فقط 11بازیکن نیستند؛ آنها قلب تپنده میلیون‌ها ایرانی عاشق در مستطیل سبز هستند.
  اکنون همه چشم‌ها و قلب‌ها به روز مسابقه دوخته شده است. بی‌صبرانه منتظر فرارسیدن آن لحظه شکوهمند و تاریخی هستیم؛ لحظه‌ای که بازیکنان شانه‌به‌شانه هم بایستند، سرود غرورآفرین ایران با صدایی رسا و کوبنده در خاک آمریکا طنین بیفکند و پرچم زیبایمان بار دیگر با اقتدار بر فراز ورزشگاه‌ها به رقص درآید. این نبرد، فراتر از یک رقابت ساده ورزشی است؛ این عرصه، آوردگاه غیرت، شجاعت و آبروست. پسران ایران‌زمین به میدان می‌روند تا به تمام دنیا ثابت کنند که نام بلند ایران همواره بر تارک تاریخ می‌درخشد و هیچ توطئه‌ای توان خاموش‌کردن این درخشش ابدی را ندارد.