پیام دو موشک متفاوتی که در عملیات نصر استفاده شد

این روزها زیاد درباره دو موشک «خیبرشکن» و «حاج‌قاسم» صحبت می‌شود؛ دو موشکی که هرچند از نظر ظاهری شبیه هم هستند‌  اما فلسفه عملیاتی متفاوتی دارند.
خیبرشکن با سرعت بالا و پرواز در ارتفاع بیشتر تلاش می‌کند از سد سامانه‌های دفاعی عبور کند. در مقابل، حاج قاسم مسیر پایین‌تری را طی می‌کند تا شناسایی و رهگیری آن دشوارتر شود. ضمن اینکه دقت بالای این موشک باعث شده نسل پیشرفته‌تری از آن با نام «قاسم بصیر» نیز توسعه پیدا کند.
اصل ماجرا جای دیگری است‌
‌براساس گزارش‌های منتشرشده، در برخی موج‌های حمله تنها دو تا چهار موشک شلیک شده است. این در حالی است که اسرائیل در آماده‌ترین وضعیت دفاعی قرار داشت و شبکه پدافندی آن در حالت هشدار کامل بود.
معمولاً وقتی تعداد موشک‌ها کم باشد، انتظار می‌رود احتمال رهگیری بالا برود‌ اما گزارش‌ها و تصاویر منتشرشده از اصابت به اهدافی مانند پایگاه‌های رامات دیوید، نواتیم، رامون و برخی زیرساخت‌های حیفا حکایت دارد.
این یعنی پیام اصلی عملیات، «حجم آتش» نبود، «دقت آتش» بود. به بیان ساده، ایران تلاش کرد نشان دهد برای ایجاد خسارت الزاما‌ به شلیک ده‌ها و صدها موشک نیاز ندارد. اگر یک‌ موشک بتواند از پدافند عبور کند و دقیق به هدف بخورد، چند موشک هم می‌تواند همان اثری را بگذارد که این کار زمانی به تعداد بسیار بیشتری نیاز داشت‌ و شاید مهم‌ترین پیام این عملیات همین باشد؛‌گذار از کمیت به کیفیت.