چرا زدن اسرائیل فراتر از موشک بود؟

خیلی‌ها وقتی نام عملیات نصر مطرح می‌شود، سریع به سراغ تعداد موشک‌ها، میزان خسارت‌ها و اینکه چند نقطه هدف قرار گرفت می‌روند‌ اما واقعیت این است که اصل ماجرا آنجا نیست.
پیروزی اصلی این عملیات آن بود که ایران نشان داد وقتی خط قرمز تعریف می‌کند، پای آن نیز می‌ایستد. سال‌ها همه می‌پرسیدند اگر اسرائیل از برخی خطوط عبور کند، ایران واقعاً واکنش نشان می‌دهد یا نه؟ عملیات نصر پاسخ این سؤال بود. یعنی هشدارهای ایران فقط برای سخنرانی و بیانیه نیست.
نکته دوم این است که معادله امنیتی منطقه یک گام تغییر کرد. پیش از این منطق آن بود که ابتدا باید ضربه بخوری و سپس پاسخ بدهی‌ اما اکنون این پیام مخابره شد که اگر تهدیدی در حال شکل‌گیری باشد، ممکن است پیش از رسیدن آتش به داخل مرزها با آن مقابله شود.
سوم؛ عملیات نصر یک پیام مهم برای میز مذاکره نیز داشت. این تصور که مذاکره و قدرت نظامی دو مسیر جدا از هم هستند، زیر سؤال رفت. گاهی قدرت میدانی، دست مذاکره‌کننده را نیز قوی‌تر می‌کند.
چهارم؛ ماجرا فقط یک شلیک موشک نبود. از لبنان تا یمن و عراق، شبکه‌ای از بازیگران در حال ارسال یک پیام مشترک بودند؛ اینکه تحولات منطقه دیگر فقط به یک جغرافیا محدود نمی‌شود و در نهایت اینکه اسرائیل انتظار این پاسخ را نداشت. وقتی طرف مقابل اراده تو را اشتباه محاسبه کند، یعنی بخشی از نبرد اطلاعاتی را نیز برده‌ای.
پس شاید مهم‌ترین دستاورد عملیات نصر نه تعداد موشک‌ها بود و نه میزان خسارت‌ها‌ بلکه تغییر محاسبات طرف مقابل بود و در جنگ‌ها، گاهی همین از هر موشکی مهم‌تر است.