روایت تازه از نقش اسرائیل در شمال غرب ایران
پشتپرده مسلحشدن دوباره گروهکهای تجزیهطلب در گفتوگو با مرتضی سیمیاری
مهناز عباسیان| روزنامهنگار
بعد از جنگ تحمیلی سوم روایتهای تازهای از بازگشت پنهانی تروریستهای مستقر در اقلیم کردستان به صحنه منتشر شده؛ روایتی از مسلحشدن تدریجی در کمپهای پناهندگان، ورود پولهای مشکوک آمریکایی و اسرائیلی و تبدیلشدن گروهکها به بازوی میدانی پروژههای امنیتی غرب در منطقه.
مرتضی سیمیاری، کارشناس مسائل منطقه در گفتوگو با تلویزیون اینترنتی همشهری تأکید میکند که جمهوری اسلامی سالهاست درگیر یک نبرد ممتد امنیتی با تروریسم مورد حمایت آمریکا و اسرائیل در شمالغرب بوده اما آنچه امروز رخ داده عبور گروهکها از «نیروی چریکی» به سمت «ارتش خصوصی» است.
چرا مقابله با گروهکهای تجزیهطلب کرد در گذشته بهشدت امروز نبود؟
گروهکهای تجزیهطلب «نماینده مردم کرد» نیستند.
مردم مناطق کردنشین، مرزداران اصیل ایران هستند.
جمهوری اسلامی از سال۵۷ همواره درگیر مبارزه با تروریسم بوده است.
در مرکز کشور با منافقین و در مرزها با گروهکها مقابله شده است.
فعالیت این جریانها همواره «سینوسی اما پیوسته» بوده است.
سرویسهای اطلاعاتی خارجی همواره از این گروهکها حمایت کردهاند.
رشد این جریانها ریشه در شرایط ژئوپلیتیکی منطقه دارد.
اغتشاشات ۱۴۰۱ چه تأثیری بر فعالیت گروهکهای تجزیهطلب کرد داشت؟
پس از اغتشاشات ۱۴۰۱ گروهکها دوباره فعال شدند.
مشکل اصلی آنها «اجتماعینشدن» در مناطق کردنشین بود.
ایران با ابتکار شهید رئیسی و شهید شمخانی توافق امنیتی مهمی با عراق امضا کرد.
خروجی توافق، خلع سلاح و بستن پناهگاههای تروریستها بود.
در سالهای ۱۴۰۲ و اوایل۱۴۰۳ فعالیت آنها بهشدت کاهش یافت.
مقرهای گروهکها توسط نیروهای مسلح پاکسازی شد.
چرا دوباره قدرت گرفتند؟
از سال ۱۴۰۳ روند مسلحشدن مخفیانه در کمپها آغاز شد.
نیروهای امنیتی ایران اشراف اطلاعاتی کامل بر روند داشتند.
روند تسلیح ابتدا آرام اما مستمر بود.
در سال ۱۴۰۴ و همزمان با تحولات منطقهای، گروهکها «جهش امنیتی» کردند.
جنگ رمضان و اغتشاشات دیماه به تشدید این روند کمک کرد.
گروهکها از سلاح سبک به سمت تجهیزات پیشرفته حرکت کردند.
چرا از تعبیر
«ارتش خصوصی آمریکا و اسرائیل» درباره آنها استفاده میشود؟
تجزیهطلبان کرد دیگر صرفاً یکنیروی چریکی ساده نیستند.
آمریکا و اسرائیل نقش مستقیم در تجهیز آنها دارند.
ساختار این گروهها به سمت سازمان نظامی منسجم حرکت کرده است.
این جریانها اکنون «پیادهنظام میدانی» آمریکا و اسرائیل معرفی میشوند.
نقش آمریکا و اسرائیل در این پرونده چیست؟
از سال ۱۴۰۴ پولپاشی خارجی به شکل محسوسی افزایش یافت.
ترامپ به اختصاص ۱۰۰میلیون دلار برای این گروهکها اعتراف کرد.
بخشی از این منابع مالی «گم شده یا از آن سوءاستفاده» شده است.
بودجههای جدید باعث ارتقای تسلیحاتی گروهکها شد.
این منابع مالی آنها را از نیروی چریکی به ساختار شبهارتشی رساند.
چرا ایران زودتر برای توقف روند مسلحشدن کردهای تجزیهطلب اقدام نکرد؟
محدودیت عملیاتی در خاک عراق وجود داشت.
ایران به توافق امنیتی بغداد اعتماد کرده بود.
برخی جریانهای شمال عراق به تعهدات امنیتی پایبند نماندند.
بخشی از روند تسلیح در پوشش کمپهای پناهندگان انجام شد.
