اینجا نوروز هنوز ادامه دارد

محمود مولایی ؛ روزنامه‌نگار

قزوینی‌ها، 19اردیبهشت هر سال به پاس بارش‌های بهاری و طلب باران، پنجاهمین روز سال یا فصل بهار را در طبیعت سپری می‌کنند. این آیین که در تقویم ملی رویدادهای گردشگری هم به ثبت رسیده است، با پخت و خوردن غذاهایی از جمله آش رشته و دُیماج و تنقلاتی چون آجیل و شیرینی باقیمانده از عید نوروز همراه است.
در این روز اگر بارش‌های بهاری خوب باشد قزوینی‌ها بیرون از خانه می‌روند و نماز شکر به جا می‌آورند و اگر مناسب نباشد، نماز باران می‌خوانند. یک پژوهشگر تاریخ معاصر و قزوین‌پژوه تأکید می‌کند که پنجاه‌به‌در خاص قزوینی‌هاست و در هیچ جای کشور برگزار نمی‌شود.
محمدحسن سلیمانی به همشهری می‌گوید: پنجاه به‌در با توجه به شرایط اقلیمی منطقه شکل گرفته؛ زیرا قزوین در منطقه‌‌ای نیمه ‌خشک قرار دارد و بارش‌‌ها در این منطقه محدود است و رودخانه‌های دائمی در نزدیکی شهر وجود ندارد و منابع آبی عمدتا به نزولات آسمانی وابسته هستند. به همین دلیل است که نقش باران تا این اندازه اهمیت دارد.
او با بیان اینکه باغداری در قزوین در گذشته و امروز یکی از فعالیت‌های مهم مردم و به باران وابسته است، می‌افزاید: مردم در روز پنجاه به‌در، در مصلاهای شهر به‌ویژه مصلاهای شمالی و جنوبی جمع می‌شدند؛ هرچند امروز فقط مصلاهای جنوبی فعال است.
به‌گفته این پژوهشگر از رسوم این روز، چسباندن سنگ به دیوار مصلاست که در باور عمومی اگر سنگ باقی بماند، نشانه برآورده‌شدن حاجت است و اگر بیفتد، تحقق آن خواسته ممکن نخواهد بود.
این قزوین‌پژوه اضافه می‌کند: در قزوین برخلاف بسیاری از مناطق ایران، آیین‌های نوروزی در روز سیزده پایان ‌نمی‌‌یابد و تا پنجاه ‌به‌‌در ادامه دارد و مردم در این بازه زمانی دیدوبازدیدهای نوروزی را تکمیل می‌‌کنند.