امام ره به پناهگاه نمیرفت
در سالهای دفاعمقدس، رژیم بعث عراق تلاش کرد با هدف قراردادن محل اقامت امامخمینی(ره)، ضربهای جدی به روحیه مردم و ساختار کشور وارد کند.
برای اجرای این طرح نیز از چند جنگنده پیشرفته
میگ ۲۹، بهرهبرد اما این نقشه هرگز به نتیجه نرسید و جماران و بیتامام(ره) آسیب ندید. طبق اسناد، نخستین باری که عراق در طول جنگ 8ساله از میگ ۲۹ برای حمله به تهران استفاده کرد، روز ۲۷ دی ۱۳۶۵ بود. این هواپیما با مأموریت بمباران جماران وارد آسمان پایتخت شد و در ارتفاعی بسیار پایین پرواز کرد؛ طوری که آن روزها میگفتند برخی از ساکنان تجریش توانسته بودند هواپیما را به راحتی ببینند. با وجود این، بمبهای رها شده بهدلیل ناهماهنگی در زمان پرتاب و همچنین خطای خلبان، به اهداف تعیینشده اصابت نکردند. با اینکه جماران همواره در فهرست اهداف دشمن قرار داشت، امامخمینی(ره) محل زندگی خود را ترک نکردند و حتی هنگام موشکباران نیز به پناهگاهی که در نزدیکی منزلشان ساخته شده بود، نمیرفتند.
در کتاب «در رثای نور» به نقل از مرحوم حاج سیداحمد خمینی آمده است: یک روز بعدازظهر حدود 7الی 8موشک به اطراف جماران اصابت کرد. خدمت امام(ره) رفتم و عرض کردم اگر موشکی به نزدیکیهای اینجا جماران بخورد و سقف اینجا پایین بیاید و شما یکطوری بشوید چه؟ امام در پاسخ گفتند والله قسم بین خودم و آن سپاهی که در سهراه بیت است، هیچ امتیاز و فرقی قائل نیستم. والله قسم، اگر من کشته شوم یا او کشته شود، برای من فرقی نمیکند. من گفتم ما که میدانیم شما اینگونه هستید اما برای مردم فرق میکند. امام فرمودند نه، مردم باید بدانند اگر من در یک جایی بروم که بمب، پاسداران اطراف منزل مرا بکشد و مرا نکشد، من دیگر به درد رهبری این مردم نخواهم خورد. گفتم پس تا کی میخواهید اینجا بنشینید؟ به پیشانی مبارکشان اشاره کردند و فرمودند تا زمانی که (ترکش) موشک به اینجا بخورد.»
