روی این خاک تعصب داریم

در روزهایی که سایه جنگ بر سر ایران سنگینی می‌کند، امید نورافکن، ستاره ملی‌پوش فوتبال، با صدایی که بوی وطن‌دوستی می‌دهد، از پیوند ناگسستنی میان تیم ملی و مردم می‌گوید. او که حالا در قامت یک بازیکن باتجربه، مسیر پرفراز و نشیب تا جام‌جهانی را مرور می‌کند، معتقد است این تیم نه فقط با تمرین که با عشق به خاک زنده مانده است. نورافکن با لحنی که آمیخته به امید و واقع‌گرایی است، می‌گوید: «هرچند شرایط فعلی کار را سخت کرده، اما ما برای رسیدن به این نقطه زحمت کشیده‌ایم. ما جزو نخستین تیم‌های آسیا بودیم که بلیت جام‌جهانی را رزرو کردیم و این یعنی تسلیم نشدن.»
او در لابه‌لای حرف‌هایش، از تعصبی می‌گوید که ریشه در جان دارد: «جسم و روح ما از همین آب و خاک است. باید روی جایی که در آن بزرگ شدیم و زندگی می‌کنیم، تعصب داشته باشیم. این پیوند قلبی بین تیم ملی و مردم، چیزی نیست که با فشارها از بین برود.» نورافکن تنها به فوتبال فکر نمی‌کند؛ او آرزویی بزرگ‌تر دارد: «بزرگ‌ترین خبری که می‌تواند روحیه ما و کل فوتبال ایران را متحول کند، پایان این روزهای سخت و رسیدن به آرامش است. بیایید دست در دست هم از این شرایط عبور کنیم.»
او حالا با نگاهی متمرکز به ۴۳‌روز باقی‌مانده تا جام‌جهانی، به‌دنبال ارائه بهترین نسخه از خودش است. نورافکن خوب می‌داند که جام جهانی، میدانِ رویاهاست؛ جایی که باید با تمام وجود برای پرچمی دوید که هویت یک ملت در تار و پود آن گره خورده است. برای این ستاره، فوتبال در این روزها، چیزی فراتر از یک بازی است. فوتبال، نمادی از ایستادگی و امید برای مردمی است که با وجود تمام سختی‌ها، همچنان به فردای روشن‌تر چشم دوخته‌اند.