قدرت ایران را در خاک آمریکا نشان می‌دهیم

امیرحسین اعظمی

در دل هر ایرانی، زخمی عمیق از مظلومیت بچه‌های میناب به جای مانده است؛ آرزوهایی که به ناگاه بر باد رفتند و قلب ملتی را به درد آوردند. محمد قربانی، هافبک جوان تیم ملی، این درد مشترک را نه فقط در کلام، بلکه در رگ‌های خود احساس می‌کند. او و هم‌تیمی‌هایش، داغ این عزیزان را بر شانه‌های خود حمل می‌کنند، درحالی‌که خود را برای بزرگ‌ترین آوردگاه فوتبالی جهان آماده می‌سازند. این روزها، پیراهن تیم ملی بیش از یک لباس ورزشی است؛ نمادی از مقاومت و اراده‌ای استوار. قربانی و یارانش، با عزمی راسخ، پا به خاک آمریکا می‌گذارند، نه برای یک بازی ساده، بلکه برای نمایش قدرت و اراده ملتی که زیر بار هیچ ظلمی خم نمی‌شود. آنها می‌روند تا در قلب این تورنمنت جهانی، فریاد مظلومیت را به گوش جهان برسانند و ثابت کنند که ایران، با تمام غم‌ها و سختی‌ها، همچنان با شکوه و قدرت ایستاده است. در گفت‌وگویی که با محمد قربانی داشتیم، او از نبردهای سخت در باشگاه الوحده امارات و افت و خیزهای تیمش سخن می‌گوید، اما قلب کلام او در جای دیگری می‌تپد؛ در یادبود دانش‌آموزان شهید میناب و در انگیزه بی‌نهایتی که برای برافراشتن پرچم ایران در خاک آمریکا دارد. او به صراحت می‌گوید که این تیم، با انگیزه‌ای مضاعف، آماده خلق حماسه‌ای ماندگار است.

   از بازی با الاتحاد شروع کنیم که با حذف شما در لیگ نخبگان آسیا همراه شد.
ما بازی خوبی انجام دادیم و چند موقعیت هم برای گلزنی داشتیم که استفاده نکردیم. الاتحاد هم تیم خوبی بود و آنها از شرایط میزبانی استفاده می‌کردند، 41‌هزار نفر هم به ورزشگاه آمده بودند و این کار ما را سخت کرد. با این حال در 120‌دقیقه نمایش خوبی داشتیم و منتظر کشیده شدن بازی به ضربات پنالتی بودیم که بازیکن ما پنالتی داد و در آخرین لحظه بازی را واگذار کردیم.

   به‌نظر می‌رسد تیم شما بعد از رفتن ژوزه مورایس افت کرد. نظر خودت چیست؟
بله، همینطور است. تا زمانی که مورایس در تیم ما حضور داشت نتایج خوبی گرفته بودیم و مدت‌ها بود شکست نمی‌خوردیم. بعد از مورایس، هدایت تیم به ایماس تکسیرا سپرده شد که او تیم را نابود کرد و در نهایت باشگاه تصمیم گرفت دوباره هدایت تیم را به دارکو، مربی سال قبل بسپارد. در مجموع امسال برای ما فصل چندان خوبی نبود ولی امیدوارم در ادامه لیگ نتایج خوبی بگیریم. در جام‌حذفی هم به فینال راه پیدا کردیم و امیدوارم در این جام قهرمان شویم.

   در مورد اردوی تیم ملی در ترکیه صحبت کن. آیا این اردو مفید بود؟
خب این اردو در شرایط خاصی برگزار شد و بخش مهمی از بازیکنان به‌صورت زمینی به ترکیه آمدند. با این حال جمع شدن بازیکنان در کنار هم اتفاق خوبی بود و ۲‌بازی دوستانه هم انجام دادیم که فکر می‌کنم هر دو بازی مفید بود.
   در مورد دانش‌آموزان شهید مدرسه میناب هم حرکت جالبی انجام دادید. در این مورد صحبت می‌کنی؟
ابتدا باید به همه آنهایی که عزیزانشان را در این مدت از دست دادند تسلیت بگویم. در مورد دانش‌آموزان شهید مدرسه میناب هم باید بگویم که مظلومیت آنها همیشه در ذهن و قلب ما می‌ماند. آنها آرزوهای بزرگ و مختلفی داشتند ولی دشمن جنایتکار همه این آرزوها را از بین برد. این بچه‌ها واقعا مظلوم بودند و کاری هم که ما انجام دادیم از صمیم قلب‌مان بود. ما همیشه به یادشان هستیم و این جنایت هم از دید هیچ‌کس در دنیا پنهان نماند. من درک می‌کنم که خانواده این بچه‌ها چه حالی دارند، از خدا برای پدر و مادرهایشان صبر می‌خواهم.

   فکر می‌کنی ایران در جام‌جهانی نتایج خوبی بگیرد؟
ما انگیزه بالایی داریم و می‌خواهیم قدرت ایران را در خاک آمریکا نشان دهیم. قطعا همه اعضای تیم ملی این انگیزه را دارند تا اتفاقات خوبی را در جام جهانی رقم بزنند.

   برای فصل بعد چه تصمیمی داری؟
هنوز تصمیم خاصی نگرفتم. یک سال دیگر با الوحده قرارداد دارم و حالا باید ببینم شرایط چگونه رقم خواهم خورد. برای من رفتن به جام‌جهانی و بازی در این تورنمنت مهم است و فعلا تمام تمرکزم روی این موضوع است.

دانش‌آموزان شهید مدرسه میناب و  مظلومیت آنها همیشه در ذهن و قلب ما می‌ماند. آنها آرزوهای بزرگ داشتند ولی دشمن جنایتکار همه این آرزوها را از بین برد. این بچه‌ها واقعا مظلوم بودند و کاری هم که ما انجام دادیم از صمیم قلب‌مان بود