آقا خیالت جمع!

یک چله غم، یک چله اشک و بی‌قراری
یک چله داغ روی داغ و سوگواری
جغرافیا، آب و هوا هم داغدارند
رفتی، زمستانی شد ایام بهاری
از اینکه بعد رفتن تو زنده هستم
چیزی ندارم غیرحس شرمساری
نقش تو تا روز قیامت بر دل ماست
تو یک شهیدی، زنده هستی، ماندگاری
آقا! خیالت جمع! این مردم که گفتی:
مبعوث هستند از پی انجام کاری
مأیوس می‌سازند امید دشمنان را
با اتحاد و همدلی و هوشیاری
این انقلاب و خاک پاک و پرچمش را
داری به‌دست خوب قومی می‌سپاری!
نامش بلندآوازه‌تر خواهد شد ایران
تاریخ خواهد گفت از این مردم، آری
آن مردمی که در خیابان، بمب‌باران...
تا پای جان ماندند روزی روزگاری...
ریحانه کرامتی