ولی هنوز نمک داشت لهجه قمی‌ات

خوش آمدی به دیارت، سلام همشهری
سلام و دست مریزاد افتخار وطن
رواست اینکه به توصیفت اینچنین گوییم
که بی‌قرار وطن بود و برقرار وطن 
کدام روضه تو را قطره‌قطره‌ آتش زد
که مثل روضه اکبر، به موطن آمده‌ای
قصیده تن تو بیت بیت، ناخوانده است
به شاعرانه‌ترین شکل ممکن آمده‌ای 
همین که آمدی و زنده گشت خاطره‌هات 
گریستیم بر آن خنده‌های مردمی‌ات
اگر‌چه دور شدی از دیار خود چندی
ولی هنوز نمک داشت لهجه قمی‌ات
خوشا‌به‌حال همه مردمان پایین شهر
که با مرام تو یک عمر آشنا بودند
هنوز نام تو آقا رحیم موسوی است
فقط به نام قشنگت شهید افزودند 
چگونه با تو خداحافظی کنم سید
که تا همیشه از این داغ در دلم جنگ است
برو که حضرت معصومه بیشتر از ما
برای دیدن لبخندهات دلتنگ است