همدلی یک ایران

سرزمین من

  از آن روزی که فرزندش را راهی دفاع از خاک وطن کرد تا امروز حدود 4 دهه می‌گذرد، اما سبک زندگی «صدیقه برهون» بر همان مدار همبستگی می‌چرخد. مادر شهید محمد خلیل‌پور‌نهر ساکن تبریز است، اما وقتی از تخریب میراث فرهنگی اصفهان باخبر شد، النگوی طلای خودش را برای مرمت بناهای تاریخی آسیب‌دیده به عنوان نمادی ماندگار از پیوند ایثار، فرهنگ و مسئولیت اجتماعی همراه با نامه‌ای خطاب به استاندار اصفهان فرستاد.

هنوز اصفهان را ندیده‌ام
دهه هشتم زندگی را می‌گذراند و با لهجه شیرین آذری صحبت می‌کند. این روزها او هم پیگیر اخبار حمله هوایی صهیونی - آمریکایی است. زیر و بم این روزهای تلخ را به خوبی می‌داند؛ پسرش محمد هم در جبهه‌های جنگ تحمیلی در سال 1360 در عملیات طریق‌القدس به شهادت رسید.
وقتی آسمان ایران از حمله دشمن تیره و سیاه شد، خاطرات صدیقه برهون از روزهای دفاع مقدس هم یکی یکی زنده شد. اخبار را دنبال می‌کرد و زیر لب دعا می‌خواند. در این میان متوجه شد که دشمن کاخ چهلستون، مسجد عباسی و بخشی از میراث فرهنگی اصفهان را هم مورد اصابت قرار داده‌است. 
صدیقه برهون به همشهری می‌گوید: «من تا به حال به اصفهان سفر نکرده‌ام. پسرم، اصغر، عکس‌های قبل و بعد از آسیب به این اماکن را به من نشان داد و بسیار ناراحت شدم.» بعد از تماشای تصاویر، او بلافاصله النگو را از دستش درآورد و همراه با نامه‌ای برای استاندار اصفهان فرستاد. این مادر شهید ادامه می‌دهد: «می‌دانم النگوی من برای ساخت دوباره این میراث فرهنگی هیچ ارزشی ندارد، اما می‌خواستم در مرمت آن سهیم باشم.» 

بخشی از نامه صدیقه برهون به استاندار اصفهان
صدیقه برهون در نامه خود خطاب به استاندار اصفهان نوشته است: «...دریافتم چه مصیبتی در اصفهان پیش آمده و متاسفانه بخش بزرگی از آثار تاریخی و زیبای اصفهان عزیز 
آسیب‌دیده و تخریب شده‌ است. بر آن شدم که به‌عنوان مادر یک شهید دوران دفاع مقدس، از خطه قهرمان آذربایجان، با این فاجعه تاریخی ابراز همدردی کنم. این مقدار مشارکت مادر پیرتان در برابر همه خسارتی که وارد شده بسیار ناچیز است، اما فکر می‌کنم این کار کوچک من کمی بتواند قلب بزرگ و مهربان شما و مردم شریف و دوستداران اماکن مذهبی و تاریخی و فرهنگی اصفهان را 
آرام کند...»
‌مهدی جمالی‌نژاد، استاندار اصفهان هم در پاسخ به این مادر شهید نوشته است: «حرکت ارزشمند مادر شهید محمد خلیل پورنهر، نشان می‌دهد که میراث تمدنی ایران امانتی ملی است و دل‌های مردم از شمال تا جنوب، از شرق تا غرب، برای صیانت از این میراث تپنده است. بسیاری از دوستداران میراث فرهنگی این اقدام را نمادی از همان روحیه‌ای دانستند که در بزنگاه‌های تاریخی، مردم ایران را در کنار یکدیگر قرار داده است...»

مشارکت در ساخت‌کتابخانه در سوسنگرد

سابقه همدلی و حضور فعال صدیقه برهون در مشارکت‌های ‌نوع‌دوستانه به سال‌های گذشته برمی‌گردد. این مادر شهید می‌گوید: «یک بار طلاهای خودم، دخترم و نوه‌ام را برای ساخت کتابخانه سوسنگرد اهدا کردیم؛ شهری که پسرم در آنجا شهید شد. در بندرعباس هم در یک برنامه محیط‌زیستی مشارکت داشتم. وقتی مردم می‌بینند هموطن‌شان از شهر دیگری آمده و در شهر آنان یک کار خیر انجام داده است، بیشتر خوشحال می‌شوند و این هم برای محبت دل‌های مردم کشور و هم برای تقویت اقوام است.»