غیرت روی پرچم

علیرضا احمدی| روزنامه‌نگار 

روز دوشنبه برخی دانشگاه‌های تهران شاهد برپایی تجمع‌های دانشجویی بود؛ تجمع‌هایی که با محوریت پاسداشت شهدا و جان‌باختگان حوادث دی‌ماه گذشته برگزار شد و طی آن، دانشجویان برخی اقدام‌های هتاکانه و خشونت‌طلبانه روزهای اخیر در محیط‌های دانشجویی را محکوم و آن را «بازی در زمین دشمن» دانستند. در شرایطی که در تجمع‌های برگزارشده اکثریت دانشجویان با سردادن شعارهای انقلابی و میهنی، نقش آمریکا و رژیم‌صهیونیستی در اغتشاشات دی‌ماه را محکوم کردند، اقلیتی با ادامه رفتارهای هتاکانه روزهای اخیر در دانشگاه‌ها، تلاش کردند فضا را متشنج کنند که با هوشیاری دانشجویان ناکام ماندند.
در شرایطی که ادامه برخی رفتارها و اقدام‌های خشونت‌آمیز و هتاکانه در دانشگاه‌ها، مصداق بارز «بازی در زمین دشمن» به‌حساب می‌آید، ادامه چنین رویکردی نتایج و عواقب ناخوشایندی برای کشور و مردم به‌دنبال خواهد داشت؛ آن‌هم در شرایطی که محور عبری - آمریکایی با افزایش سطح تهدیدها، به‌ویژه در حوزه نظامی، علیه جمهوری‌اسلامی، مترصد فرصت و روزنه‌ای برای ضربه‌زدن به منافع و امنیت ملی ایران است.‌

مصادیق خدمت به دشمن
بررسی برخی رفتارها طی روزهای اخیر در دانشگاه‌ها از سوی یک عده معدود، مصداق بازی‌کردن در زمین دشمن و کمک به پیشبرد راهبردهای ضدایرانی است که در ادامه به برخی از آنها اشاره می‌شود.

         آتش زدن پرچم: انتشار تصاویر آتش‌زدن پرچم ایران از سوی یک عده معدود در برخی دانشگاه‌ها، می‌تواند سبب خطای محاسباتی دشمن در پیشبرد اقدام‌های خصمانه و تهدیدآمیزش علیه امنیت ملی ایران و همچنین منافع ملی ایرانیان شود و می‌تواند عواقب زیانباری به‌دنبال داشته باشد.

         اقدام‌های خشونت‌آمیز: متشنج‌کردن محیط‌های دانشجویی با اقدام‌های خشونت‌آمیزی از قبیل سنگ‌پرانی و ضرب و شتم دانشجویان، می‌تواند زمینه‌ساز طمع دوچندان دشمن در راستای پیشبرد رویکردهای بی‌ثبات‌سازی شود؛ موضوعی که خطر جدی برای امنیت ملی محسوب می‌شود.
         برهم‌زدن فضای گفت‌وگو: بالابردن سطح تنش و خشونت در محیط‌های دانشجویی، با خطر محدودشدن فضای گفت‌وگو در لایه‌های نخبگانی کشور همراه است؛ موضوعی که درنهایت سبب افزایش رویکردهای خشونت‌آمیز در کشور می‌شود و تنها دشمنان ایران از آن سود می‌برند.

         حمله به نمادهای ملی و میهنی: یکی از رفتارهای دیده شده ازسوی معدودی از دانشجونمایان در تجمع‌های اخیر، بی‌احترامی به نمادهای ملی، ازجمله پرچم، تصاویر شهدا و... بوده‌است؛ اقدام‌هایی که تسهیل مسیر دشمن در دستیابی به اهداف ضدایرانی‌اش به‌حساب می‌آید.

         حمله به صف دانشجویان نمازگزار: در روزهای اخیر برخی دانشجونمایان نسبت به ارزش‌های دینی پذیرفته‌شده میان اکثریت ایرانیان هتاکی کردند؛ موضوعی که حمله به صف دانشجویان نمازگزار از نمونه‌های آن بود و بازتاب منفی گسترده‌ای در افکارعمومی داشت و تکمیل‌کننده بخشی از پازل دشمن علیه ایران اسلامی است.
         تطهیر خاندان پهلوی: برخی دانشجونمایان در تجمع‌های اخیر با در دست گرفتن پرچم شیر و خورشید و سردادن شعارهایی، کوشیدند تصویر «حمایت دانشجویان از پهلوی» را مخابره کنند؛ تصویری غیرواقعی که تنها نتیجه آن نادیده‌گرفتن نقش پهلوی در حوادث تروریستی اخیر است.

         رفتارهای ساختارشکنانه: انجام برخی رفتارهای ساختارشکنانه از قبیل سر دادن شعارهای توهین‌آمیز و... ازسوی عده قلیلی از دیگر مصادیق بازی اقلیت دانشجونما در زمین دشمن به‌حساب می‌آید که سود آن تنها نصیب دشمنان این مرز و بوم خواهد شد.

         دمیدن در آتش اغتشاش: برخی تلاش‌های صورت‌گرفته در روزهای اخیر برای کشاندن تنش‌ها به سطح جامعه که ورود عده‌ای ناشناس به محیط دانشگاه‌ها ازجمله نمونه‌های اخیر آن بود را باید از دیگر مثال‌های رویکرد«بازی در‌زمین‌دشمن» دانست.

         پاره‌کردن عکس شهدای جنگ 12روزه: انتشار تصاویری از هتاکی به تصاویر شهدای جنگ 12روزه در یکی از دانشگاه‌های تهران، از دیگر مصادیق ایفای نقش پیاده‌نظام دشمن بود که بازتاب منفی گسترده‌ای در افکارعمومی ایران داشت.

          تنش به جای اعتراض: تلاش یک اقلیت برای ایجاد تنش در محیط دانشجویی از دیگر مصادیق «بازی در زمین دشمن» به‌حساب می‌آید که کمک به دشمن در راستای پیشبرد نقشه 
«تنش و اغتشاش به جای اعتراض» است و آسیب‌های چندگانه‌ای را متوجه آرامش و امنیت کشور خواهد کرد.

عواقب بازی در زمین دشمن
         تغییر محاسبه دشمن: چنین رفتارهایی می‌تواند درنهایت زمینه‌ساز شکل‌گیری محاسبه‌های غلط در ارزیابی‌های راهبردی دشمن شود؛ ازجمله اینکه «براندازی جدی است» و می‌توان برای پیشبرد چنین نقشه‌ای، روی آشوب‌سازی در دانشگاه‌ها حساب ویژه‌ای باز کرد.

         برهم‌زدن آرامش روانی جامعه: در شرایطی که جامعه همچنان با تنش‌های روحی و روانی ناشی از حوادث تروریستی دی‌ماه گذشته مواجه است، تلاش برای ایجاد تنش در دانشگاه‌ها، می‌تواند آرامش روانی جامعه را دچار اختلال‌های جدی کند و برای برخی این شائبه را ایجاد کند که گویی «جامعه آرام‌شدنی نیست».

         تبعات اقتصادی: یکی از مهم‌ترین نتایج تنش‌زایی در محیط دانشجویی، تسری فضای بی‌ثباتی به سطح عمومی جامعه و در نهایت آسیب‌زدن به کسب‌وکارهاست که می‌تواند عواقب اقتصادی متعددی برای مردم و کشور به‌دنبال داشته باشد.

         دوقطبی‌سازی‌: برخی رفتارهای مشاهده‌شده در روزهای اخیر در محیط‌های دانشجویی، بیش از هر چیز سبب تعمیق برخی دوقطبی‌سازی‌های کاذب در سطح نخبگانی کشور می‌شود؛ موضوعی که آثار نامطلوب بسیاری برای کشور به‌همراه خواهد داشت و بیش از هر چیز، تکمیل‌کننده نقشه دشمن است.

         خطری برای تولید علم: برخی هنجارشکنی‌های اخیر، علاوه‌بر برهم‌زدن آرامش علمی حاکم بر دانشگاه‌ها، زمینه‌ساز وارد‌شدن آسیب‌های سنگینی به فضای علمی کشور می‌شود که درنهایت می‌تواند سبب مختل‌شدن بستر تولید علم در دانشگاه‌ها شود.

         اختلال در مطالبه‌گری مشروع: رویکردهای هنجارشکنانه عده معدودی از دانشجویان را باید خطر مهمی در کمین مطالبه‌گری‌های مشروع دانشجویی دانست؛ موضوعی که همواره به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شاخصه‌های دوره دانشجویی شناخته می‌شود.

         خطر رخنه تروریست‌ها: به خشونت‌کشاندن تجمع‌های دانشجویی یک خطر مهم دارد؛ اینکه گروهک‌های تروریستی، مانند سلطنت‌طلبان و منافقین را برای رخنه در محیط‌های دانشجویی به طمع می‌اندازد؛ کما اینکه تجربه سال‌های نخستین پیروزی‌انقلاب را نیز در این زمینه به یاد داریم.

         کم‌رنگ‌شدن گفتمان علمی دانشگاه:  از دیرباز دانشگاه‌ها به‌عنوان کانونی برای طرح اعتراضات در چارچوب گفتمان‌های علمی و محققانه بوده‌است. اکنون اما بروز برخی رفتارهای اوباش‌گونه در این محیط علمی، خطری جدی برای «گفتمان علمی» به‌حساب می‌آید.

         ورود نهادهای فرادستی:  هتاکی و خشونت‌طلبی در محیط‌های دانشجویی یک خطر مهم دیگر هم دارد؛ مداخله نهادهای خارج از دانشگاه برای کنترل رفتارهای خشن و توهین‌آمیز و عدم‌تبدیل این رفتارها به «بحران امنیتی». این موضوع برای دانشگاه و دانشجویان اتفاق خوشایندی نخواهد بود.