چطور یک نوجوان می‌تواند مسجد را آتش بزند؟

   امیدوارم این متن را وزیر محترم آموزش و پرورش ببیند و فکری کند.
  به عزیزی در آموزش‌وپرورش گفتم: «شما نگران نوجوان‌ها نیستید؟» آن هم قبل از این اتفاقات؛ حدود یک هفته قبل از ۱۷ و ۱۸ دی ماه. گفت: «تصویر غلطی از نوجوان ساخته‌اند؛ نگرانی‌ها اغراق‌آمیز است.»
بعدتر دیدم در خبرها آمده بود که حدود یک‌سوم دستگیرشدگان اغتشاشات اخیر، دانش‌آموز و نوجوان بوده‌اند. ۹۳درصد هم فاقد سابقه کیفری؛ یعنی هسته سخت آشوب بر گرده اینها نشسته‌اند.
    حتما دیدید که بعضی از این نوجوان‌ها را وقتی می‌گیرند، از ترس شلوارشان را خیس می‌کنند، فوری می‌گویند «‌ غلط کردیم». اینها را مسخره نکنید. ببینید… آن صحنه‌ای که ما در خیابان یا در کلیپ‌ها می‌بینیم، فقط «ظاهر ماجرا»ست. پشتش یک قصه پیچیده است. نوجوانی که چند هفته یا چند ماه، هر روز با گوشی خوابیده و بیدار شده، با خشم تغذیه شده، با حسرت سوزانده شده، با جمع مجازی گرم شده، با شعارهای تند شجاع شده… پایش روی زمین نیست؛ مسخ پلتفرم است.‌