پهپادهای کلاغی

این روزها یک شرکت روسی ادعا کرده که با استفاده از فناوری‌های عصبی، موفق به تبدیل کبوترها به پهپادهای زیستی شده است. این شرکت مستقر در مسکو معتقد است که کبوترها نسبت به پهپادهای مدرن مزایای قابل‌توجهی دارند؛ ازجمله برد پروازی بیشتر، توانایی پرواز در شرایط آب‌وهوایی گوناگون، عدم‌نیاز به باتری و قابلیت دسترسی به مکان‌های صعب‌العبور.
برای کنترل پرندگان پهپادی، این شرکت از ایمپلنت‌های مغزی استفاده می‌کند. الکترودهای کوچکی از طریق جمجمه در مغز کبوترها کاشته و به یک محرک متصل به سر پرنده وصل می‌‌شود. همچنین، کبوترها به یک کوله‌پشتی خورشیدی مجهز هستند که شامل کنترلر، تجهیزات الکترونیکی و دوربین نصب‌شده روی سینه پرنده برای اهداف نظارتی است.
طبق بیانیه مطبوعاتی این شرکت، کنترلر وظیفه دریافت مسیر پروازی از پیش تعیین‌شده را دارد، مشابه آنچه در پهپادها استفاده می‌شود. محرک نیز با ارسال پالس‌های الکتریکی، پرنده را به چپ یا راست هدایت می‌کند. موقعیت‌یابی نیز از طریق جی‌پی‌اس و سایر روش‌های ناوبری انجام می‌شود. این شرکت روسی مدعی است که این روش نیازی به آموزش قبلی پرنده‌ها ندارد، چرا که هر حیوانی پس از انجام عمل کاشت، قابل کنترل از راه دور می‌شود. جراحان این شرکت با استفاده از فناوری استریوتاکتیک، الکترودها را با دقت در مغز کبوتر قرار می‌دهند و ادعا می‌کنند که این روش نرخ بقای صددرصدی دارد. اگرچه هنوز این کبوترهای سایبورگ به‌صورت تجاری عرضه نشده‌اند، اما این شرکت هزینه ساخت آنها را با پهپادهای بدون سرنشین مقایسه می‌کند و مزیت‌هایی چون پرواز روزانه تا ۴۸۰ کیلومتر بدون نیاز به شارژ و توانایی پرواز در مناطق ممنوعه را برشمرده است.
الکساندر پانوف، بنیانگذار این شرکت اعلام کرده که این پروژه تنها به کبوترها محدود نمی‌شود و هر پرنده‌ای می‌تواند به این فناوری مجهز شود. او گفته است که در آینده قصد دارند از کلاغ‌ها برای نظارت بر مناطق ساحلی و از آلباتروس‌ها برای پوشش مناطق وسیع دریایی استفاده کنند. البته برخی کارشناسان نگران استفاده‌های نظامی و جاسوسی از این فناوری هستند.