روایت خبر

ایران «بازو» و «نیابتی» ندارد
محور مقاومت حامیان وفادارند
اخیرا عبدالقیس، کارشناس روابط بین‌الملل و امور ایران در شبکه الحوار درمورد توان نظامی و موشکی ایران گفت: در جنگ 12روزه این موضوع به اثبات رسید که ایرانی‌ها توانایی بسیاری دارند که به پایگاه اصلی آمریکایی‌ها، یعنی اسرائیل برسند.
  این اسرائیلی‌ها بودند که به آتش‌بس نیاز پیدا کردند، نه ایرانی‌ها. جمهوری اسلامی در ابتدا اعتنایی به آتش‌بس نداشت.
  اسرائیلی‌ها وقتی دیدند که موشک‌های ایران قلب اسرائیل را هدف قرار داده است و مرکز اصلی آنان دستخوش تخریب است، تقاضای آتش‌بس کردند.
  ایران چیزی تحت عنوان «بازوی منطقه‌ای» ندارد، بلکه در لبنان و یمن و عراق حامیان وفاداری وجود دارند که از ایران و جمهوری اسلامی دفاع می‌کنند. این همان موضوعی است که رهبر ایران اخیرا از آن با عنوان «جنگ منطقه‌ای» یاد کرد.
  این جنگ را آمریکایی‌ها و اسرائیلی‌ها هر موقع بخواهند آغاز خواهند کرد، اما با ضربات سختی مواجه خواهند شد که جنگ را به نفع ایران پایان می‌دهد.

مسقط یا میدان؟ 
ناصر قندیل، سردبیر روزنامه البناء لبنان در گفت‌وگویی در باب تحلیل مذاکرات مسقط و تنش بین ایران و آمریکا گفت: 
  برخی گمان می‌کنند مذاکرات مسقط یک نمایش است تا بعد ترامپ بگوید مذاکره جواب نداد، پس برویم سراغ جنگ.
  جنگ با ایرانی‌ها شوخی نیست. آمریکا از سر ناچاری به سمت مذاکره آمد، ولی هیچ توافق قطعی و آماده‌ای وجود ندارد. برای آمریکا هم جنگ سخت است و هم توافق.
  به آشفتگی آمریکایی‌ها نگاه کنید. گاهی می‌گویند کنار گذاشتن برنامه هسته‌ای، موشکی و قطع رابطه با متحدان و گاهی نیز می‌گویند فقط مشکلشان با غنی‌سازی اورانیوم است.
  این تغییر مواضع ترامپ در برابر ایران مبتنی بر خواسته‌ها و نیازهایشان است.
  آمریکا و اسرائیل می‌خواهند که ایران کشوری باشد بدون برنامه هسته‌ای، بدون فناوری، بدون موشک و بدون حمایت از مقاومت. این آرزویی است که روزبه‌روز کوچک‌تر می‌شود.
  آمریکا گفته بود یا همه‌چیز یا هیچ‌چیز. وقتی ایران گفت هیچ‌چیز، آمریکا از موضع خود عقب نشست و تن به مذاکره با ایران داد.

«خواهیم دید چه می‌شود»
شاه‌بیت ترامپ در برابر ایران
رئیس‌جمهور آمریکا در بسیاری از موضع‌گیری‌های خود در برابر ایران به یک عبارت تکراری همواره بسنده می‌کند: «خواهیم دید چه می‌شود». این تکیه کلام ترامپ در برابر ایران باعث شده به‌نظر برسد که واقعا رئیس‌جمهور آمریکا در برابر ایران دچار نوعی سردرگمی و عدم‌قطعیت است.
۲۰خرداد ۱۴۰۴: ترامپ 3روز قبل از آغاز تجاوز رژیم صهیونیستی به ایران: 2هفته آینده تصمیم گرفته می‌شود؛ خواهیم دید چه می‌شود.
۴تیر ۱۴۰۴: موضع‌گیری ترامپ درباره ایران همزمان با جنگ 12روزه: ممکن است توافق شود، نمی‌دانم؛ خواهیم دید چه می‌شود.
۲۶مهر ۱۴۰۴: ترامپ در جریان سخنرانی در کنست(پارلمان) رژیم صهیونیستی: آنها(ایران) می‌خواهند توافق کنند و ما خواهیم دید که آیا می‌توانیم کاری انجام دهیم.
 ۲۲‌دی ۱۴۰۴: واکنش ترامپ به اعتراضات در ایران: خواهیم دید آیا می‌توانیم به توافق برسیم یا نه، وگرنه خواهیم دید چه می‌شود.
۲۵دی ۱۴۰۴: ترامپ درباره اعتراضات در ایران: ما نظاره می‌کنیم و خواهیم دید چه می‌شود.
۳۰دی ۱۴۰۴:  ادعای ترامپ همزمان با تشدید تنش با ایران: ایران با آمریکا در حال مذاکره است، اما نتیجه هنوز روشن نیست و خواهیم دید چه می‌شود.
۱‌بهمن ۱۴۰۴: واکنش رئیس‌جمهور آمریکا به سخنان رهبری ایران: امیدواریم توافق شود؛ اگر نه، خواهیم دید چه می‌شود.
۱۰‌بهمن ۱۴۰۴:  ترامپ در پاسخ به خبرنگاران درباره گفت‌وگوهای جدی با ایران: در حال گفت‌وگو هستیم، خواهیم دید آیا به نتیجه می‌رسیم یا نه.
۱۱بهمن ۱۴۰۴: ترامپ درباره مذاکرات ایران: خواهیم دید آیا می‌توانیم کاری انجام دهیم یا خیر، در غیر این صورت خواهیم دید چه می‌شود.
۱۲بهمن ۱۴۰۴: واکنش رئیس‌جمهور آمریکا به صحبت‌های مقام معظم رهبری: ما نظاره می‌کنیم و خواهیم دید چه می‌شود.


اسناد اپستین ترکیه را دچار شوک کرد
گزارش‌های اخیر از پرونده جفری اپستین، میلیاردر آمریکایی محکوم به سوء‌استفاده جنسی، بار دیگر توجه جهانی را به شبکه پیچیده این پرونده جلب کرده است؛ اما این بار اتهام تازه‌ای از سوی منابع ترکیه‌ای مطرح شده است. براساس اسناد فدرال آمریکا، دادستانی کل آنکارا در حال تحقیق بر ادعاهایی است مبنی بر اینکه دختران خردسال از ترکیه به جزیره خصوصی اپستین منتقل شده‌اند تا در شبکه سوء‌استفاده به‌کار گرفته شوند؛  اتهامی که توسط برخی نمایندگان پارلمان ترکیه مطرح شده و هنوز در مرحله تحقیقات قضایی قرار دارد.
براساس این گزارش، ترکیه هزاران کودک زیر سن قانونی را به قیمت ۲۰۰ میلیون دلار در جزیره اپستین فروخته است. عمده افراد فروخته شده از اقشار کم درآمد و زلزله‌زده بوده‌اند که آنها را با هواپیمای شخصی قاچاق کرده‌اند. این اتفاق پس از آن در ترکیه سروصدا کرد که یک ویدئو از دختر بچه‌ای ترکیه‌اي در اسناد اپستین منتشر شد که تحت آزار قرار دارد و به زبان ترکی استمداد می‌کند و می‌گوید: آنیجیم به معنی مادرم.

جهش شمار پناهندگان بی‌خانمان در انگلیس 
وضعیت پناهندگان در انگلیس هر روز سخت‌تر می‌شود. طی 4سال گذشته، شمار خانوارهای پناهنده‌ای که بی‌خانمان هستند یا در معرض بی‌خانمانی قرار دارند از حدود 3۵۶۰مورد در سال‌های۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ به بیش از ۱۹هزار و ۳۱۰مورد در سال‌های۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ رسیده است.
مثلا یک زن جوان سودانی که وضعیت پناهندگی‌اش تأیید شده است، مجبور شده شب‌های زمستان را در چادر در خیابانی در منچستر بگذراند. شمال ‌غرب لندن بالاترین آمار را دارد؛ منطقه هیلینگدن در غرب لندن تنها در طول ۲سال از ۷۱خانوار بی‌خانمان به بیش از 2هزار مورد رسیده است.
البته این آمار فقط بخشی از واقعیت است و بی‌خانمانی پنهان به‌خاطر شکاف‌های اداری و ترس از پیگیری‌های رسمی ثبت نمی‌شود. فشارهای اقتصادی، کمبود مسکن و تبعات برگزیت و جنگ اوکراین توان دولت انگلیس در حمایت از قشرهای آسیب‌پذیر را محدود کرده است.


ترامپ سراغ میمون بازی رفت
دونالد ترامپ دوباره جنجال آفرید؛ این بار با انتشار کلیپی یک دقیقه‌ای که در آن باراک و میشل اوباما به تصویر میمون درآمده‌اند. این اقدام واکنش‌های تند سیاستمداران دمکرات و حتی بخشی از افکار عمومی آمریکا را برانگیخت. فرماندار کالیفرنیا، گوین نیوسام، رفتار ترامپ را «منزجرکننده» توصیف کرد و خواستار محکومیت فوری این اقدام از سوی جمهوری‌خواهان شد. اما این تازه‌ترین حرکت، تنها بخش کوچکی از سابقه طولانی ترامپ علیه پیشینیان خود است: ترامپ اوباما را متهم به «تلاش برای کودتا» علیه نتایج انتخابات ۲۰۱۶ کرد و حتی خواستار دستگیری او شد. ترامپ مدعی شد اوباما به مأموران سیا دستور داده داده‌های اطلاعاتی علیه او تحریف شوند. پیش‌تر او بارها بایدن را «ضعیف» خوانده و سیاست‌ و شخصیت او را به کرات به تمسخر گرفته بود. ترامپ در کمپین‌های انتخاباتی اخیرش، عملکرد دمکرات‌ها در کرونا و اقتصاد را عمدتاً به اوباما و بایدن نسبت داده است. اوباما اما ادعاهای ترامپ را رد کرد و گفت این اقدامات تنها تلاشی برای پرت کردن حواس مردم از مشکلات فوری آمریکاست، از تورم و بحران انرژی گرفته تا امنیت داخلی و سیاست خارجی.

افشاگری‌های اپستین؛ مشاور ترامپ در اروپا چه می‌کرد؟
اسم استیو بنن، مشاور سابق ترامپ که می‌آید، معمولاً ذهن‌ها به سمت سیاست‌های جنجالی راست افراطی، شعار «اول آمریکا»، جنگ با رسانه‌ها و نقش پشت‌پرده او در پیروزی ترامپ در انتخابات ۲۰۱۶ می‌رود. اسناد تازه‌ پرونده جفری اپستین هم تأییدی بر این ادعاست؛ اسنادی که نشان می‌دهد اتفاقا جاه‌طلبی بنن خیلی فراتر از واشنگتن بوده است. این پیام‌ها تصویر مردی را ترسیم می‌کنند که بعد از اخراج از کاخ سفید، چمدانش را بست و راهی اروپا شد تا نقشه‌ای بزرگ‌تر را آنجا اجرا کند: متحد کردن راست افراطی اروپا و تأثیرگذاری مستقیم بر آینده سیاسی این قاره. براساس پیام‌هایی که عمدتاً به سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ برمی‌گردد، بنن مدام بین رم، پاریس و برلین در رفت‌وآمد بود. هدفش روشن بود؛ ساختن یک بلوک قدرتمند از احزاب ملی‌گرا و مخالف اتحادیه اروپا در پارلمان اروپا. بنن حتی تلاش کرده از اپستین برای تأمین مالی این پروژه کمک بگیرد. البته هیچ سندی وجود ندارد که اپستین واقعاً به حزب لیگ یا دیگر احزاب راست افراطی اروپا پولی داده باشد اما همین تلاش برای جذب حمایت مالی از فردی با آن سابقه، واکنش‌های سیاسی گسترده‌ای را در اروپا به‌دنبال داشته؛ از درخواست تحقیق پارلمانی در فرانسه گرفته تا مطالبه شفافیت در ایتالیا.