• چهار شنبه 8 بهمن 1404
  • الأرْبِعَاء 9 شعبان 1447
  • 2026 Jan 28
دو شنبه 29 دی 1404
کد مطلب : 271045
لینک کوتاه : newspaper.hamshahrionline.ir/jqnQY
+
-

در گفت‌وگو با همشهری انجام شد

3روایت از شاهدان عینی اغتشاشات

3روایت از شاهدان عینی اغتشاشات

آشوبگرانی که در پوشش چادر فرار کردند
یکی از اهالی محل مسجد ابوذر تهران: 
  با جنازه‌ای روبه‌رو شدیم که جمجمه‌اش شکسته بود و مدعی بودند این فرد را نیروهای حافظ امنیت کشته‌اند، درصورتی که در آن حوالی هیچ نیرویی نبود و مشخص بود با آجر یا دیلم آن فرد کشته شده است.
  در شب اول به مسجد ابوذر حمله کردند و برخی از خانم‌هایی که به‌عنوان آشوبگر فعال بودند، بعد از ختم درگیری‌ها با چادر از آن منطقه دور می‌شدند.
  مردم عادی در این درگیری‌ها حضور خاصی نداشتند و مشخص بود که افراد آموزش‌‌دیده‌ای برای ایجاد آشوب دست‌به‌کار شدند.
  وسایل آتش‌زدن نظیر گالن، شیشه، فتیله و نمد همراهشان بود. مشخص بود که اقدام آنان حساب‌شده و با برنامه‌ریزی قبلی بود.
  انواع دیلم از بزرگ و کوچک همراه آنها بود که بتوانند درها را بشکنند و داخل اماکن شوند.
  به مساجد حمله‌ور شدند و اقدام به آتش‌زدن و تخریب آن کردند که خوشبختانه خادم و برخی دیگر از افراد از در پشتی توانستند فرار کنند.‌

تداعی‌شدن حمله به خانه حضرت زهرا(س)
خادمین آستان امامزاده سبزقبای دزفول:
  عده‌ای از افراد روبه‌روی حرم امامزاده سبزه‌قبا تجمع کردند که ‌بین آنها مشخص بود عده‌ای لیدر هستند و با خود سلاح سرد و حتی کلت کمری داشتند.
  به سمت امامزاده سنگ پرتاب کردند و با شکستن در وارد حرم شدند. دود ناشی از مواد آتش‌زا وارد فضای سالن حرم شد و به‌سختی می‌شد نفس کشید.
  کودکان از این اقدامات وحشت کرده بودند و فقط توانستیم مردم را از در پشتی حرم به بیرون هدایت کنیم.
  قالی‌های حرم و سایر وسایل را به آتش کشیدند و شروع کردند به آسیب‌زدن به بنرهای اطراف قبر شهید غلامعلی رشید.
  حرم سبزه‌قبا مأمن درمانده‌ها بود. آن کسی که می‌آید و به ضریح لگد می‌زند، درحال لگد‌زدن به در خانه حضرت زهراست.

آشوبگران از خیابان به سمت مسجد شلیک می‌کردند
یکی از نمازگزاران مسجد قلهک خیابان شریعتی تهران:
  جلسه پایگاه مسجد قلهک مثل همیشه در شب‌جمعه درحال برگزار‌شدن بود.
  حوالی ساعت‌8 یکی از بچه‌های مسجد اطلاع داد افرادی از خیابان خواجه‌عبدالله در حال شعاردادن هستند اما ما چندان این موضوع را جدی نگرفتیم.
  نزدیک ساعت نه‌ونیم بود که صدای یک انفجار آمد و دیدیم قریب به 1500نفر روبه‌روی مسجد هستند و ما فقط در کشویی مسجد را بستیم.
  با پرتاب آجر قصد آسیب‌زدن به مسجد و ورود به آن را داشتند.
  تمام موتور‌سیکلت‌ها و خودروهای روبه‌روی مسجد را به آتش کشیدند و سنگ و آجرهایی که پرتاب کردند به سر و صورت نمازگزاران اصابت می‌کرد.
  به‌دلیل حجم انفجار و حرارت آتش نتوانستند نزدیک مسجد شوند، اما با گلوله جنگی به شیشه‌های مسجد شلیک می‌کردند که نشان می‌داد اقدام آنان کاملا حساب‌شده و سازماندهی شده است.
  افرادی را دستگیر کردیم که از مناطق دیگر تنها برای ایجاد آشوب به تهران آمده بودند و موبایل‌های آنان از خط سفید برخوردار بود.
  ما تنها تفنگ پینت‌بال داشتیم و سلاح جنگی همراهمان نبود.


 

این خبر را به اشتراک بگذارید