6 کاری که از من و شما برمی‌آید

قبل از هر چیز از پای گوشی بلند شوید و به خیابان بیایید.
اینستاگرام، توییتر و تلگرام را رها کنید. اجازه ندهید واقعیت را برایتان وارونه نشان بدهند.
مردم در حال زندگی عادی‌شان هستند. اگر در بعضی مناطق مغازه‌ای بسته شده، اغلب از ترس یک عده اوباش است نه چیز دیگر وگرنه کدام کاسب، شب عید و روز پدر، مغازه‌اش را تعطیل می‌کند؟
چرا باید به خیابان بیایید؟
چون وقتی فقط در محاصره رسانه‌ها هستید، عملاً کاری از دستتان برنمی‌آید.
اما بعد از دیدن واقعیت، چه باید کرد؟

 نمادها را رها نکنید
نمادها بسیار مهمند.
شهادت امیرحسام یک نماد است؛ نماد مظلومیت.
فیلم کتک‌خوردن نیروهای یگان ویژه و صبر انقلابی‌شان نماد است.
زن شجاعی که میان معترضان می‌رود و با وجود ضرب‌وشتم عقب نمی‌نشیند هم یک نماد است.
روی این نمادها تمرکز کنید، درباره‌شان محتوا بسازید و آنها را منتشر کنید.
فیک‌ها را افشا کنید
این روزها فضای مجازی پر از محتوای جعلی است.
فیک‌ها چند دسته‌اند:برخی ویدئوها قدیمی‌اند یا صداگذاری شده‌اند.
بعضی با هوش مصنوعی ساخته شده‌اند؛ مثل شهروندخبرنگارانی که اصلاً وجود خارجی ندارند و فقط برای تحریک دیگران ساخته شده‌اند.
دسته‌ای هم ترول‌ها و کامنت‌گذارهایی هستند که عمدتاً خارج از کشورند و با روبات‌ها کار می‌کنند تا فضا را شلوغ نشان بدهند.حتی در ویدئوهای واقعی هم پیداست جمعیت اندک است و یک گروه محدود، مدام از این نقطه به آن نقطه می‌روند تا تصویر بسازند؛ همان روشی که اواخر ۱۴۰۱ هم استفاده می‌شد.
 صهیونیست‌ها را رصد کنید
هر جا جریان صهیونیستی یا وابستگان پهلوی از اغتشاش حمایت کردند، آن را برجسته کنید.
این جریان به‌شدت نزد مردم منفور است به‌ویژه بعد از جنگ 12‌روزه و شهادت بیش از هزار ایرانی.تناقض میان ادعای دلسوزی و عملکرد واقعی‌شان را نشان بدهید.
زندگی عادی مردم را نشان بدهید
عکس و فیلم‌هایی منتشر کنید که نشان می‌دهد مردم در حال زندگی طبیعی خود هستند.
این واقعیت صحنه است، اما نمی‌خواهند شما آن را ببینید.
 اخبار اختلاف و اعتراف دشمن را دنبال کنید
دو نوع خبر را جدی بگیرید:یکی دعواها و اختلافات داخلی خودشان و دیگری خبرهایی که در آنها ناخواسته به شکست اعتراف می‌کنند.
 مطالبه‌گری را فراموش نکنید
اعتراض حق مردم است اما مطالبه‌گری باید طوری باشد که امید را تقویت کند نه اینکه حس بن‌بست و ناامیدی بسازد.