اول آخر
این باب ورود است به بهشت ایران، همانجا که نام پر از جود و جبروت جواد بر آستان نقش بسته است و امروز این نام بهانه ای است برای آن اشک، آن ارادت...
در همینه زمینه :
قصه شهر
جهان نما
یادداشت وارده
