در دیار آذربایجان شرقی هم روزهای روزهداری و مهمانی خدا افطاری میدهند، ولی خب کمی متفاوت است و البته پر و پیمان. ۷۲ دیگ به نیت ۷۲تن از شهدای کربلا بار گذاشتهاند و هر کسی یک گوشه کار را گرفته، نه بحث سمت و رسانهایکردن کاری است، نه بودجه دولتی در میان است و نه خدایی نکرده عکس و فیلم گرفتنهای نمایشی با نیازمندان. اینجا سفره کرَم الهی، با پویش تماما مردمی برپا شده است. از سال ۹۹ که کرونا به جان مردم افتاد و خیلیها را خانهنشین کرد، این مردان و زنان در محرم، صفر و ماه مبارک رمضان، شبهای قدر و میلادهای مبارک، دیگهایشان را برپا کردند و تا الان چراغ این مهمانی خاموش نشده است. در اینجا، هم خادم حرم حضرت علی(ع) را میبینید، هم مردان سالخورده، هم مرد و زنان جوان و پای کار، هم دهه هشتادیهای باذوق و مسئولیتپذیر. این گروه جهادی که کارش را خیلی سال نیست شروع کرده، یک طرح ملی را رقم زده است؛ طرحی که هماکنون در نوزدهمین مرحله خود قرار دارد و در هر مرحله بیش از ۱۲هزار پرس غذا طبخ و پخش شده است. اما این غذاهای بهشتی نصیب چه کسانی میشود؟ سؤال قشنگی است و پاسخی قشنگتر دارد؛ بدون شک نیازمندان. البته چون یک طرح تماما مردمی است، به نیت خیر هم بستگی دارد. بعضی افرادی که در این نذرواره مشارکت میکنند میگویند هرجا خواستید توزیع کنید، ولی تعدادی هستند که خودشان تعیین میکنند؛ مثلا برای یتیمان، افراد بیسرپرست یا فقرا و این گروه هم اطاعت امر میکند.
نذری ملی به نیت ۷۲ تن
در همینه زمینه :