مارسل پروست
چه بارها که قایقرانی را دیدم - و دلم خواست هنگامی که اختیار زندگیام بهدست خودم باشد از او تقلید کنم- که پارو رها کرده، به پشت در گودی کف قایق خوابیده و آن را بهدست آب سپرده بود، چیزی جز آسمان که آهستهآهسته بالای سرش میگذشت نمیدید و طعم خوشی و صفا روی چهرهاش آشکار بود.
پنج شنبه 11 شهریور 1400
کد مطلب :
139437
لینک کوتاه :
newspaper.hamshahrionline.ir/4xoxx
+
-
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه همشهری می باشد . ذکر مطالب با درج منبع مجاز است .
Copyright 2021 . All Rights Reserved