ولادیمیر ناباکوف
ناگهان همه دنیا تاریک شد، انگار کسی کلیدی را زده باشد و در این تاریکی فقط یک نقطه روشن بماند، یک شگفتی نو رسیده، یک جزیره نورانی که مقدر بود تمام زندگیاش در آن خلاصه شود. سعادتی که آونگ وار به آن آویزان شده بود، به سکون رسید. آن روز ماه آوریل برای همیشه منجمد شد، حال آنکه در یک جای دیگر، جابهجایی فصلها، بهار شهر، تابستان روستا، در پهنه دیگری ادامه داشت...
شنبه 5 تیر 1400
کد مطلب :
134194
لینک کوتاه :
newspaper.hamshahrionline.ir/o2W83
+
-
کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به روزنامه همشهری می باشد . ذکر مطالب با درج منبع مجاز است .
Copyright 2021 . All Rights Reserved