کتابخانهای در عودلاجان
تهرانگردی روز جمعه، ما را به محله عودلاجان کشاند؛ جایی که تاریخ تهران قدیم را میتوان از در و دیوارش تماشا و از نزدیک لمس کرد. یکی از خانههای تاریخی این محله قدیمی، البته خانه تاریخی «اردیبهشت عودلاجان» است؛ خانهای در انتهای بنبستی تنگ در کوچه آقاموسی؛ خانهای که حیاطی دارد و تالارهایی و البته خزینهای که نشان میدهد ساکنانش از اشرافزادگان بودهاند که حمام شخصی داشتهاند. آهکبریهای دیوارهای این بنا هم گواهی میدهند اردیبهشت، قدمتی بیش از دوره قاجار دارد و حتی شاید یادگار دوران زندیه است. اما برخلاف بسیاری خانههای تاریخی، فقط در و دیوارهای مرده این بنا با تو گفتوگو نمیکنند. این بنا به همت مؤسسهای فرهنگی به همین نام، اکنون زنده است و در آن نشستهای فرهنگی و تماشا و نقد فیلم برگزار میشود. ازجمله آخرین برنامههایی که در این خانه تاریخی برگزار شد، برپایی جشن تولد هوشنگ مرادی کرمانی، نویسنده محبوب کودکان و نوجوانان بود. اما یکی از جذابیتهای دیگر این بنا، کتابخانه زنده و ارزشمند این خانه تاریخی است؛کتابخانهای که درهایش به روی علاقهمندان باز است و باعث میشود حیات در دل تاریخ این بنا، متوقف نشود و همواره زندگی در آن جریان داشته باشد.