جایزهای برای آزادی
دانشآموزانی که پاداش موفقیتشان را برای آزادی زندانیان نیازمند بخشیدند
محمد سرابی | روزنامهنگار
به نوجوانی که در امتحانات مدرسه موفق شده است چه هدیه ماندگاری باید داد؟ توپ فوتبال و تبلت و کتاب هنوز هم طرفدار دارد اما مهمترین جایزه، چیزی است که در یاد همه از دانشآموز تا همکلاسیها و اولیا میماند.
2 دانشآموز 12ساله که بعد از چند سال رکورد امتحانات مدرسه را شکسته بودند، نمیدانستند چه جایزهای خواهند گرفت. مدرسه هم نمیدانست چه جایزهای باید به آنها بدهد. تا موقعی که جشن آخر سال رسید و آنها 2 تقدیرنامه از ستاد دیه تهران دریافت کردند چون مبلغ جایزهها خرج آزادی
2 مرد زندانی نیازمند شده بود. در طرح ستاد دیه برای آزادسازی زندانیان غیرعمد، میتوان با هر مبلغی (کم یا زیاد) مشارکت کرد. هر کسی قسمتی از بدهی یک زندانی را میپردازد؛ هر وقت تمام مبلغ پرداخت شد، زندانی آزاد میشود و به آغوش خانوادهاش برمیگردد. امسال مسئولان چند مدرسه غیردولتی، با هدف فرهنگسازی برای دانشآموزان، آنها را وارد روند آزادسازی زندانیان کردند و بنا به اعلام ستاد دیه استان تهران، این نوع مشارکتها در حال افزایش است.
جایزه 5امتحان موفق
مدرسه یک هدف آموزش برای بچههای کلاس ششم تعیین کرده بود؛ هردانشآموزی که در 5آزمون متوالی، هر بار نمره بالاتری بهدست بیاورد، جایزه بزرگی خواهد گرفت. برای 3- 2سال هیچکدام از دانشآموزان نتوانستند این شرط را انجام دهند و 5بار نمرات صعودی بگیرند اما امسال 2 نفر موفق شدند. محمدرضافاتحینسب، معلم ریاضی در اینباره میگوید: «دانشآموزان برای شرکت در آزمونهای سمپاد آماده میشدند و امید داشتند در پایان کلاس ششم ابتدایی بتوانند به مدارس تیزهوشان بروند برای همین، انگیزه درس خواندن داشتند. موضوع جایزه مدرسه هم بعد از چند سال تقریبا فراموش شده بود چون کسی نتوانسته بود به موفقیت برسد. وقتی نتیجه آزمونها مشخص شد، با دیگر معلمان همفکری کردیم که چه هدیهای هم ماندگار است و هم بچهها را با این کار خیر آشنا میکند. به ستاد دیه مراجعه کردیم و آنها هم پروندههای محکومان جرائم غیرعمد که شرایط آزادشدن داشتند را معرفی کردند. 2 زندانی مالی را توانستیم آزاد کنیم و تقدیرنامههای ستاد دیه استان تهران را در مراسم جشن پایان سال بهدست 2 دانشآموز برتر دادیم. برای آنها خیلی جالب و غیرمنتظره بود که در چنین کار خیری مشارکت داشته باشند.» یکی از زندانیان آزاد شده مرد 62سالهای بود که قصد داشت برای پسرش خودرو بخرد. او به فروشنده سفته داده بود اما فروشنده سفتهها را اجرا کرد و خودرویی هم به او تحویل نداد. نفر دوم هم مرد 48سالهای بود که یک وانت قسطی خریده بود تا با آن کار کند اما بهدلیل بیماری کلیه نتوانسته بود کار کند و برای عقبافتادن قسطها زندانی شد. فاتحینسب با اشاره به اینکه در میان محکومان جرائم غیرعمد افرادی با بدهکاری از 200هزار تومان تا 4- 3میلیارد تومان زندانی هستند، میگوید: «بخشی از بدهکاری این اشخاص از راه دیگری تامین شده بود و ما هم توانستیم با پرداخت مابقی بدهی، باعث آزادی آنها شویم. امیدواریم همین کار باعث جلب توجه دانشآموزان به موضوع زندانیان نیازمند شود تا در آینده هر جایی که باشند برای این امر خیر اقدام کنند.»
بازارچهای برای آزادی
هر سال در یک مدرسه ابتدایی غرب تهران یک بازارچه برقرار میشد و دستساختهها و مواد غذایی آماده شده توسط بچهها به فروش میرسید تا پول آن به صندوق مدرسه واریز شود. رضوانه فراهانی، رئیس انجمن اولیا و مربیان این مدرسه به همشهری میگوید: «از چند سال قبل در انجمن اولیا و مربیان تصمیم گرفتیم این پول را صرف آزادسازی زندانیان کنیم. همان سال اول دانشآموزان و اولیا خیلی از این کار استقبال کردند و بعد از جمعآوری پول باز هم مقداری از طرف اولیا به آن اضافه میشد.» او شرح میدهد: «در سالهای قبل دیده بودیم که افرادی با بدهکاریهایی در حد 50و 100میلیون تومان هم در زندان ماندهاند ولی امسال بهدلیل افزایش قیمتها مبالغ بدهکاری زندانیان هم مقداری بیشتر شده است. ستاد دیه زندانیان مشمول را به ما معرفی کرد و خوشبختانه امسال یک مادر سرپرست خانوار که چند فرزند داشت و بهدلیل بدهکاری در زندان مانده بود، آزاد شد.»
آموزش درس خیر
بعضی اولیا میخواهند فرزندان نوجوانشان را با موضوعهای اجتماعی آشنا کنند و به آنها بیاموزند که در جامعه چه نیازمندانی در انتظار رسیدن اندکی کمک برای بازگشت به زندگی عادی هستند. محمد صفری، معاون فرهنگی یک مدرسه غیرانتفاعی در مرکز تهران به همشهری میگوید: «دانشآموزان ما در مقطع متوسطه اول هستند و 13تا 15سال دارند. اولیایی که سطح مالی متوسط روبهبالا داشتند میخواستند به همراه فرزندانشان از توانایی مالی خود برای کار خیر استفاده کنند. به همین دلیل با برگزاری بازارچه خیریه و همینطور جمعآوری کمکهای داوطلبانه مبالغی بهدست آمد که در شورای مدرسه تصمیم گرفتیم با همین مقدار پول وارد امر آزادسازی زندانیان غیرعمد شویم.» او با شرح اینکه دانشآموزان هم مبالغی از پول توجیبی خود را به کمکهای داوطلبانه اضافه کردند، بیان میکند: «یکی از زندانیان مادر سرپرست خانوار بود که در راهاندازی کسبوکار شکست خورده و بدهکار شده بود.»