کتاب؛ هدیه‌ای برای آینده فرزندان

مرجان آقبلاغی

اگر قرار باشد پدر و مادرها عادتی ارزشمند را از کودکی در فرزندشان بسازند، مطالعه می‌تواند انتخابی ماندگار باشد. کتاب خواندن عادتی است که آرام‌آرام زبان، تخیل، تمرکز، شناخت و رابطه کودک با جهان اطرافش را شکل می‌دهد.
پژوهش‌ها نشان داده‌اند که مطالعه مشترک والد و کودک می‌تواند به رشد واژگان، حافظه‌کاری، مهارت‌های شناختی و تعامل میان اعضای خانواده کمک کند. آکادمی پزشکی کودکان آمریکا نیز مطالعه با صدای بلند و گفت‌وگو درباره داستان و تصاویر را با رشد زبانی، آمادگی برای مدرسه، مهارت‌های اجتماعی و عاطفی و رابطه مثبت میان کودک و والد مرتبط دانسته است.
اما یکی از مهم‌ترین هدیه‌های کتاب، چیزی فراتر از نمره و موفقیت درسی است: کودک کم‌کم یاد می‌گیرد فکر کند، سؤال کند، نظر بدهد و برای حرفش دلیل پیدا کند. وقتی کودکی داستانی را می‌خواند و درباره شخصیت‌ها و احساساتشان صحبت می‌کند، تمرین می‌کند دنیای آدم‌های دیگر را ببیند. همین تجربه می‌تواند به درک بهتر احساسات و ارتباط مؤثرتر با دیگران کمک کند.
کتاب همچنین می‌تواند اعتمادبه‌نفس را تقویت کند. کودکی که می‌بیند چند صفحه بیشتر می‌خواند، واژه‌های تازه‌ای یاد می‌گیرد و می‌تواند داستانی را برای دیگران تعریف کند، تجربه‌ای از پیشرفت دارد؛ تجربه‌ای که به او می‌گوید «می‌توانم یاد بگیرم و بهتر شوم.»
پس لازم نیست ساعت‌ها کودک را پای کتاب بنشانیم. روزی ۱۰ یا ۱۵دقیقه، انتخاب کتاب متناسب با علاقه او، بلندخوانی، گفت‌وگو درباره داستان و دیدن والدین در حال مطالعه می‌تواند شروعی ساده باشد.
پدر و مادرها بهتر است کاری کنند که کتاب در خانه «دیده شود». وقتی کودک کتاب را بخشی طبیعی از زندگی روزمره ببیند، احتمال اینکه مطالعه را به عادتی ماندگار تبدیل کند بیشتر می‌شود. شاید چند صفحه مطالعه امروز کوچک به‌نظر برسد، اما می‌تواند یکی از سرمایه‌های فرهنگی و ذهنی ارزشمند در سال‌های آینده زندگی او باشد.