‌میدان انقلاب؛ روایت حضور مردمی در روزهای بحران

علی ترابی| فعال رسانه‌ای

میدان انقلاب از گذشته یکی از اصلی‌ترین محل‌های حضور خودجوش مردم بوده است؛ برخلاف میدان آزادی که بیشتر برای تجمعات سازمان‌یافته و رسمی استفاده می‌شود و میدان امام حسین(ع) که کارکرد آیینی و مذهبی پررنگ‌تری دارد.
در روزهای اخیر، از ۹ دی و ۲۲دی ۱۴۰۴ تا صبح ۱۰ اسفند، مردم بار دیگر به‌صورت خودجوش در میدان انقلاب حضور پیدا کرده‌اند‌. هماهنگی‌های مربوط به نور، صدا و مسائل امنیتی انجام می‌شود، اما اصل حضور و شکل‌گیری تجمع، مردمی است.
گروه‌های سرود با مترو خود را به میدان می‌رسانند. نوجوانان نیز همراه مربیان یا والدین می‌آیند، برنامه اجرا می‌کنند و پس از آن میدان را ترک می‌کنند. کودکان 4-3 ساله تا نوجوانان ۱۰ و ۱۲ساله نیز در میان اجراکنندگان حضور دارند؛ حتی زمانی که صدای هواپیما، پدافند هوایی و درگیری با پهپادهای دشمن در آسمان شنیده می‌شود.
در این تجمع‌ها، افراد با سن، پوشش، دیدگاه سیاسی و باورهای متفاوت در کنار یکدیگر حضور دارند و با وجود برخی اصطکاک‌های جزئی، فضای کلی آرام است.
پس از اعلام خبر شهادت رهبر انقلاب در صبح ۱۰ اسفند، حضور مردم در میدان انقلاب آغاز شد و همان شب نخستین تجمع شبانه شکل گرفت. شعار «میدان با تو، خیابان با ما» نیز بیانگر همین تقسیم نقش بود؛ نیروهای نظامی و امنیتی در میدان نبرد و مردم در خیابان‌ها.‌هرچه فشار و حملات آمریکا بیشتر شد، جمعیت نیز افزایش یافت. مردم حتی هنگام شنیده‌شدن صدای پدافند و عبور آمبولانس‌ها میدان را ترک نکردند و هرکس تلاش کرد نقش کوچک خود را در دفاع از کشور و حفظ امنیت جامعه جدی بگیرد.