یک گام تا جام

«آخرین قدم و سخت‌ترین قدم»؛ این تعبیر پیاتزای ایتالیایی از بازی امروز ایران و ژاپن در فینال مسابقات قهرمانی والیبال آسیاست. مردی که به‌عنوان سرمربی کنار تیم ملی است، روزهای پرتلاطمی را با این تیم پشت سرگذاشته است؛ از تعریف‌هایی که در نخستین حضورش در کنار تیم شنید تا نقدهای تندی که در این فصل لیگ ملت‌ها به‌خود دید و ساعت‌های خوشی که این روزها در فوکوئوکا سپری می‌کند، اما امروز شاید مهم‌ترین روز او با والیبال ایران باشد. پیاتزا درست می‌گوید، فردا تیم ملی سخت‌ترین مرحله را پشت‌سر می‌گذارد:‌ «فینال آخرین قدم است. وقتی از یک کوه بالا می‌روید، ۱۰متر آخر سخت‌ترین بخش است و هرچه جلوتر می‌روید، کار دشوارتر می‌شود. باید به موقعیت خودمان فکر کنیم، ببینیم کجا قدرتمند هستیم و حریف در چه شرایطی می‌تواند به ما حمله کند. باید درباره بازی فکر کنیم؛ درباره جایی که آنها می‌توانند سرویس بزنند و درباره هر توپ.»
مسیر ایران تا قله سخت نبوده، سخت‌ترین بازی تا فینال، بازی با استرالیا بود که دیروز در نیمه‌نهایی انجام شد و 3بر یک به پیروزی رسید. ژاپن هم شرایط مشابهی داشت و حتی روز گذشته در بازی نیمه‌نهایی هم در یک بازی کاملا یک‌طرفه کره‌جنوبی را شکست داد؛ کره در هیچ‌یک از 3ست بازی به امتیاز 15هم نرسید. اما امروز؛‌ ایران و ژاپن بیش از 2دهه است که حریفان شماره یک یکدیگر شده‌اند ولی در چند سال اخیر ژاپن با رشدی که داشته، از ایران فاصله گرفته است. همین کافی است که ایران در لیگ ملت‌های امسال در رده پانزدهم قرار گرفت و ژاپن در رده چهارم. البته که ضعیف‌شدن ایران در سال‌های گذشته هم امکان قدرت‌نمایی بیشتر را به آنها داد.
امروز نقدها از تیم ملی کم شده؛ هم میدان آسیا در مقایسه با لیگ ملت‌ها کوچک‌تر است و هم تیم‌های مقابل نام‌های مدعی نیستند‌ و البته که تیم ملی هم بعد از زمین‌‌خوردن‌های متوالی در لیگ ملت‌‌ها، سرپا ماندن را تمرین کرد و حالا بازی‌‌های بهتری را هم به نمایش گذاشته. نمونه‌اش همین بازی دیروز با استرالیا که بعد از یک ست بد، به‌ خود آمد و بازی را در دست گرفت. به همه اینها باید روحیه خوب تیم را هم اضافه کرد. بازیکنانی که در شرایط جنگی و به‌اجبار و بعد از اردوهای بلند‌مدت خارج از کشور، در لیگ ملت‌‌ها حاضر شدند، برای آسیایی در ایران و کنار خانواده‌هایشان تمرین داشتند. همه‌ اینها در کنار هم، این امیدواری را ایجاد کرده که تیم می‌تواند امروز با نمایش قابل‌قبول، برنده بازی باشد. ایران و ژاپن سهمیه المپیک می‌خواهند و این سهمیه فقط به قهرمان داده می‌شود. این بالاترین انگیزه برای بازیکنان ایران است که بتوانند این جنگ را ببرند و خودشان را به لس‌آنجلس برسانند. البته اگر بازیکنان به حرف‌‌های سرمربی گوش دهند؛‌ به هر توپ و به هر حرکت حریف فکر کنند. این قدم‌های آخر، حیاتی‌ترین است. ساعت14امروز آغاز این بازی بزرگ است.

شد شد، نشد ادامه می‌دهیم 
امین اسماعیل‌نژاد که در لیگ ملت‌ها همراه تیم ملی نبود، حالا در مسابقات قهرمانی آسیا کاپیتان تیم است. او از بازی امروز می‌گوید:‌ «‌ژاپن تیمی نیست که بخواهیم بگوییم صددرصد بازی را می‌بریم. اگر بتوانیم ببریم، افتخاری برای همه ما و کشورمان است، اما اگر هم نشود، مطمئن باشید راهمان را ادامه می‌دهیم. هدف‌های بزرگ‌تری داریم، تیم ‌ما جوان است و مطمئن باشید مثل همیشه صد خودمان را می‌گذاریم. این بازی یک سرش برد است و یک سرش باخت. اگر بتوانیم ببریم، افتخاری برای همه است و اگر هم نتوانیم، راهمان را ادامه می‌دهیم.»

گوشی بی‌گوشی 
بعد از بازی دیروز ایران و استرالیا، پیاتزا اقدام ویژه‌ای داشت؛ گفته می‌شود او از همه بازیکنان خواسته که گوشی‌های موبایلشان را به کادر فنی تحویل دهند تا تمرکز اصلی‌شان روی بازی امروز باشد. نتیجه این کار پیاتزا در بازی امروز خودش را نشان می‌دهد؟ یکی از نقدها به بعضی از بازیکنان تیم ملی حضور بیش از حد در فضای مجازی است.

سهمیه جهانی 
ایران با حضور در فینال آسیا، به سهمیه قهرمانی جهان‌2027 رسید. ایران که سابقه 9دوره حضور در این رقابت‌ها را دارد، آخرین‌بار سال‌2025 در این رقابت‌ها حاضر بود که هشتم شد. بهترین نتیجه هم ششمی سال‌2014 است.

عذرخواهی سه‌زبانه 
علی‌ حاجی‌پور از بازیکنان چهره تیم ملی در بازی دیروز با استرالیا خبرساز شد. او که برای گرفتن یک توپ، تا سکوی تماشاگران پرش کرده بود، روی یکی از تماشاگران فرود آمد و هم خودش و هم آن تماشاگر آسیب جزئی دیدند. بعد از این اتفاق فدراسیون ایران یک متن عذرخواهی به 3زبان فارسی، انگلیسی و ژاپنی منتشر کرد. حاجی‌پور هم در پایان بازی برای دلجویی پیراهن خودش را به این تماشاگر هدیه داد.