استقلال جوان

دربی۱۰۷ در ورزشگاه نقش‌جهان، تنها عرصه تقابل تاکتیک‌ها و نبردهای تن‌به‌تن نبود، بلکه تابلوی تمام‌نمایی از رویارویی جذاب 2رویکرد متفاوت در چینش مهره‌ها را به تصویر کشید. پیش از مسابقه، صحبت‌های زیادی درباره پوست‌اندازی و مسیر جوانی پرسپولیس به گوش می‌رسید. مهدی تارتار تلاش کرده ‌تیم را به سمت جوانگرایی هدایت کند، اما سوت آغاز بازی نشان داد که سرخ‌پوشان برای کنترل فشار خردکننده دربی، همچنان ترجیح می‌دهند به ژنرال‌های کارکشته خود تکیه کنند. میانگین سنی ترکیب اصلی پرسپولیس در این بازی به ۳۰سال رسید؛ تیمی پخته که با ۷بازیکن بالای ۳۰سال و تنها یک جوان ۲۳ساله وارد زمین شد و بقیه نفراتش مرز ۲۶سالگی را رد کرده بودند.
در سوی دیگر میدان اما داستانی متفاوت و شگفت‌انگیز در جریان بود. استقلال که به واسطه بسته‌بودن پنجره نقل‌وانتقالاتی‌اش با محدودیت‌های آزاردهنده‌ای دست‌وپنجه نرم می‌کرد، این بحران ناخواسته را به یک توفیق اجباری و درخشان تبدیل کرد. سهراب بختیاری‌زاده تیمی را روانه کوره داغ اصفهان کرد که میانگین سنی‌اش تنها ۲۶.۳سال بود. در ترکیب آبی‌پوشان، فقط ۲بازیکن بالای ۳۰سال حضور داشتند و در عوض، میدان جولانگاه جوانانی بود که به‌شکلی بی‌پروا وزن دربی را به دوش کشیدند. اعتماد سهراب به ۲بازیکن زیر ۲۱سال، یک مهره ۲۳ساله و ۲بازیکن ۲۵ساله، چهره‌ای جسور و پرانرژی به استقلال بخشیده بود.
این تضاد آماری، روایت پنهان و جذاب دربی ۱۰۷ بود. پرسپولیس با وجود حرکت به سمت تغییر نسل، در این آوردگاه بزرگ مصلحت را در استفاده از تجربه دید؛ درحالی‌که استقلال، سوار بر موج محدودیت‌ها، بالاجبار به سربازان جوانش میدان داد و ثابت کرد که گاهی بسته‌ماندن درهای نقل‌وانتقالات، می‌تواند پنجره‌ای روشن رو به آینده یک تیم باز کند.