هدف از لباس یکسان، آموزش نظم است

یک مدرسه دخترانه در تهران اعلام کرد که لباس فرم این مدرسه دیگر مانتو و مقنعه نیست بلکه شومیز (پیراهن) و شلوار است. اگرچه این کار از ابتدا بنا به قوانین آموزش و پرورش ممکن نیست و بالاخره وقتی سال تحصیلی شروع شود، تخلف آشکار خواهد شد؛ انجام تبلیغات برای مدرسه و ذکر متفاوت بودن لباس‌ نشان می‌دهد که دوگانگی در پوشش از خیابان‌ها به مدرسه‌ها هم راه پیدا کرده است.
محسن گرجی دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس در این‌باره به همشهری می‌گوید:« لباس فرم مدارس کارکرد نظم‌بخشی و یکدست‌کردن ظاهر دانش‌آموزان را دارد و قسمتی از روند پرورشی کودکان به‌شمار می‌آید. در برخی کشور‌های دیگر هم لباس فرم مدارس به همین منظور طراحی و استفاده می‌شود همانطور که در صف ایستادن و سرکلاس رفتن کودکان نوعی تمرین برای نظم گروهی است. قوانین آموزش و پرورش نیز اجازه نمی‌دهد که هر مدرسه به‌صورت جداگانه لباس فرم را تغییر دهد. از گذشته هم در مدارس چنین نظمی وجود داشت که باعث می‌شد دانش‌آموزان از نظر اقتصادی هم‌سطح و شبیه یکدیگر باشند و تفاوت‌ها از میان برود.»
او با اشاره به اینکه آموزش و پرورش عضو حقوقی کارگروه مد و لباس کشور است، تأکید می‌کند:
« از دیدگاه هنری و علمی می‌توان لباس‌هایی برای دانش‌آموزان طراحی و تولید کرد که ویژگی‌های لازم را داشته باشد. هم برای این سن خاص راحت باشد و هم نشاط و روحیه دانش‌آموزان دختر را حفظ کند. مسئولان آموزش و پرورش هم به این نکته‌ها واقف هستند و جشنواره ملی طراحی و دوخت لباس دانش‌آموزی را برگزار کردند که شرکت‌‌کننده‌های زیادی داشت. به این معنی تلاش برای طراحی لباس مطلوب در حال انجام است.» دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس درباره مدارسی که با عنوان لباس متفاوت تبلیغات انجام می‌دهند می‌گوید: «‌ممکن است یک مدرسه اعلام کند که دانش‌آموزان آن به جای مانتو شومیز می‌پوشند و بعدا مشخص شود که سایز شومیز بزرگ و طول آن هم بلند است که در عمل دوباره تبدیل به مانتو می‌شود. فقط در این میان نوعی تبلیغات انجام شده. یک مصرف‌کننده جداگانه می‌تواند نوع مصرف خود را عوض کند اما تعداد زیادی مدارس و فضای آموزش در کشور بزرگ ما نیازمند قواعد الزام‌آور هستند.»