آن راه دیگر

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

در آستانه اربعین، جایی که اقیانوس انسان‌ها جاده اصلی نجف به کربلا را تسخیر می‌کند، یک راه دیگر آرام و صبور، داستان خود را بازگو می‌کند. این راه، «طریق‌العلما» است؛ نه یک میان‌بُر، که یک سفر به عمق تاریخ؛ مسیری 90کیلومتری که خود را به‌دست کرانه‌های فرات سپرده و در آغوش نخلستان‌هایی پناه گرفته که قرن‌هاست شاهدان خاموش این سرزمین‌اند.
شهرت این راه، وامدار نامش است؛ یادگار دورانی که زیارت، ممنوع بود و عالمان دین، در دل تاریکی و خفقان، این مسیر پنهان و سرسبز را برای رساندن خود به کربلا برگزیدند. آنها راهی را بنیان گذاشتند که امروز به انتخابی آگاهانه برای زائرانی بدل شده که در جست‌وجوی معنایی فراتر از شور جمعیت هستند. اینجا خبری از ازدحام نفس‌گیر نیست؛ در عوض، سکوتی حکمفرماست که تنها با زمزمه آب، صدای باد در شاخسار نخل‌ها و نجوای زیر لب زائران شکسته می‌شود. این مسیر، میراث گرانبهای دورانی است که عشق به حسین(ع) باید در خفا پاس داشته می‌شد و امروز به پناهگاهی برای تأمل و سلوکی آرام‌تر بدل شده است.
این قاب‌ها، دعوتی هستند برای دیدن چهره‌ای دیگر از حماسه اربعین؛ چهره‌ای که در آن، هر قدم، ادای دینی است به عالمان گمنامی که این طریق را برای نسل‌های بعد به یادگار گذاشتند.