داغ «حدید» بر تن دشمن

 ساسان شادمان منفرد | روزنامه‌نگار

چیزی که این روزها، آمریکایی‌ها را سخت نگران کرده، استفاده ایران از یک پهپاد مدرن و پیچیده است؛ پهپادی که چالاک‌تر و پنهانکارتر از سایر پهپادهایی‌است که ایران به سمت مواضع دشمنان پرتاب کرده است. حدید-۱۱۰ که در برخی منابع نظامی با نام «دالاهو» شناخته می‌شود، نسل تازه‌ای از مهمات سرگردان یا پهپادهای حمله یک‌طرفه با پیشران جت‌ است که توسط نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی توسعه یافته است. تفاوت اصلی آن با پهپادهایی مانند شاهد-۱۳۶، تمرکز بر سرعت بالا، ابعاد نسبتا کوچک و کاهش فرصت واکنش پدافند هوایی است؛ نه برد بسیار بلند و مداومت پروازی بالا.

شیوه پرتاب:  ریل یا سه‌پایه زمینی با بوستر راکتی
رونمایی: آذر 1404
نوع: پهپاد انتحاری
ترکیب سرعت بیش از ۵۰۰کیلومتر بر ساعت و ابعاد کوچک باعث می‌شود زمان میان کشف پهپاد و رسیدن آن به هدف کوتاه شود.
 نقش احتمالی این پهپاد حمله به اهدافی مانند رادارها، مراکز فرماندهی، سامانه‌های پدافندی، آشیانه‌ها و زیرساخت‌های حساس در عمق تاکتیکی است.
 بدنه حدید- 110دارای سطوح شکسته و زاویه‌دار، بال دلتا و دم مایل است که این طراحی می‌تواند بازتاب راداری را نسبت به بدنه‌های استوانه‌ای معمول کمتر کند.

زوم
روزنامه تلگراف دیروز (سه‌شنبه) در گزارشی نوشت: سلاح جدید که در بحبوحه جنگ رونمایی شد، چیزی بیش از نمایش قدرت آتش است. پس از 2هفته تشدید درگیری، به‌نظر می‌رسد هر دوطرف حملات خود را بدون هیچ آتش‌بس اعلام‌شده‌ای متوقف کرده‌اند؛ مکثی آرام و بدون اذعان به جای آتش‌بس. این یک آرامش شکننده است. ایران تنگه هرمز را بسته‌ و ‌اجازه نمی‌دهد واشنگتن شرایط را دیکته کند.
دونالد ترامپ می‌گوید که این مکث برای فراهم‌کردن زمان برای از سرگیری مذاکرات است. به او گفته شده است که ایالات متحده موشک‌های رهگیر کم دارد؛ دقیقا همان چیزی که برای متوقف‌کردن حدید -۱۱۰ جدید لازم است. فعلا، این مکث ادامه دارد.‌