خبرسازان

زن‌دزدی رجوی برای‌عقده‌گشایی از مرصاد!
مسعود رجوی، رهبر گروهک مجاهدین خلق که شکست سختی در حمله به ایران در مرداد ۱۳۶۷ طی عملیات مرصاد خورده بود، بعد از بازگشت نیروهایش به مقر، آنها را تنبیه متفاوتی‌کرد؛ تنبیهی مشمئزکننده که اعضای جداشده این گروهک، بعد از سال‌ها به آن اعتراف کردند.
رهبر منافقین، آنها را جمع کرد و طی سخنرانی تحقیرآمیزی گفت: «شماهایی که پشت تنگه چارزبر ماندید، ذهن شما
کجا بود؟»
به‌گفته اعضای سابق مجاهدین خلق، «مسعود رجوی به ما گفت شما که در تنگه چارزبر گیر کردی، حواست پیش جنس مخالفت بوده! اگر تو یک زن هستی فکرت پیش شوهرت بوده برای همین نتونستی راه رو باز کنی بری تا تهران.»
بعد از آن ماجرا رجوی دستور داد همه زن‌ها طلاق داده شوند و کودکان از مادرانشان جدا شوند. مسعود رجوی همه زن‌ها را طلاق داد. دیگر هیچ‌کدام ما زن‌ها، مردی را نمی‌دیدند. وقتی هم مراسمی برگزار می‌شد، زن‌ها حق نداشتند به مردی
نگاه کنند.
دست آخر هم در سازمان اعلام کردند که همه زن‌ها یک شوهر دارند، آن هم مسعود رجوی است! مسعود رجوی یک روز مراسم عقد برگزار کرد. در همان جلسه عقد، مسعود رجوی خطبه عقد می‌خواند و زن‌ها یکی‌یکی بلند می‌شدند و بله می‌گفتند!!

درباره پدیده سرقت
از سلبریتی‌های آمریکا
خانم مورگان استوارت، چهره تلویزیونی و اینفلوئنسر آمریکایی، در پادکست «Therapuss» از دو سرقت متوالی از خانه‌اش در بورلی‌هیلز پرده برداشت. در حادثه اول، سارقان با سوءاستفاده از خواب‌بودن نگهبان، وارد خانه شدند و کیف‌های کمیاب ازجمله یک کیف گران‌قیمت از برند هرمس تازه خریداری‌شده و ساعت‌های لاکچری همسرش را به سرقت بردند. در سرقت دوم نیز جواهرات او به یغما رفت که بعداً بازپس گرفته شدند. استوارت پس از این حوادث، تدابیر امنیتی خانه‌اش را به سطحی مشابه «فورت ناکس» (یکی از پایگاه‌های چندمنظوره نیروی زمینی آمریکا در ایالت کنتاکی) ارتقا داد.
نکات مهم در این باره:
موج ناامنی: سرقت از خانه‌های افراد مشهور در لس‌آنجلس (مانند برد پیت، نیکول کیدمن و کتی هیلتون) به روندی رایج تبدیل شده است.
الگوی سارقان: پلیس از فعالیت باندهای سازمان‌یافته‌ای خبر می‌دهد که با رصد برنامه‌های سلبریتی‌ها، خانه‌های خالی آنها را هدف قرار می‌دهند.
نتایج: این وضعیت امنیت روانی ساکنان محله‌های لوکسی مثل بورلی‌هیلز و برنت‌وود را تحت‌الشعاع قرار داده؛ به‌طوری که برخی مانند جیم کری، ترجیح داده‌اند خانه‌های خود را برای فرار از این ناامنی به فروش برسانند.

وقتی سیاسی‌کاری یک پروژه زیرساختی را فرسوده کرده است
پروژه راه‌آهن رشت- آستارا به‌عنوان حلقه مفقوده اتصال شبکه ریلی ایران به روسیه و آذربایجان، یکی از پرچالش‌ترین زیرساخت‌های کشور است که بیش از مسائل فنی، درگیر جریان‌های سیاسی و منطقه‌ای شده است. انتقادات اصلی پیرامون این پروژه را می‌توان در 3محور خلاصه کرد:
 نخست، بحث مسیر؛ برخی خواستار عبور از اردبیل بودند، اما مطالعات فنی نشان داد مسیر گیلان از نظر هزینه و بهره‌وری برتر است.دوم، رقابت‌های استانی؛ تمایل مناطق مختلف برای جذب مزایای اقتصادی پروژه، باعث ایجاد مخالفت‌های محلی شده است. سوم، ابعاد سیاسی؛ همکاری با روسیه باعث شده مباحث تخصصی حمل‌ونقل با ملاحظات سیاسی و رسانه‌ای درهم آمیزد.
کارشناسان معتقدند که راه‌آهن رشت-آستارا امروز بیش از آنکه با چالش‌های فنی روبه‌رو باشد، درگیر مجموعه‌ای از اختلاف‌نظرهای منطقه‌ای، سیاسی و رسانه‌ای است. مرور مباحث مطرح‌شده درباره این پروژه نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از انتقادها، فراتر از مسائل مهندسی و اقتصادی شکل گرفته‌اند. درنهایت، آنچه می‌تواند درباره موفقیت یا ناکامی این پروژه قضاوت کند، عملکرد آن در تکمیل کریدور شمال-جنوب و افزایش سهم ایران از ترانزیت منطقه‌ای و حتی اوراسیا خواهد بود.