وصیت آقای شهید: در مرگ من برای امام حسینع گریه کنید

آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای، رهبر شهید انقلاب در خاطرات خود که در گنجینه تاریخ شفاهی مرکز اسناد انقلاب اسلامی ثبت و ضبط شده، نخستین وصیتنامه خود را که در دوران مبارزات نهضت اسلامی در دهه 40 نگاشته شده است، قرائت کردند که در ادامه بخشی از آن را می‌خوانید.
  مهم‌ترین وصیت من آن است که دوستان و عزیزان،کسانی که بهترین ساعت زندگی من با آنان و به یاد آنان سپری شده است، مرا ببخشند و بحل(حلال) کنند و این وظیفه را به‌عهده بگیرند که مرا از حق‌الناس رها و آزاد کنند. دارایی مالی من در حکم هیچ است، اما کفاف قرض‌های مرا می‌دهد.
  از همه اعلام، مراجع، طلاب، دوست و آشنایان و منسوبین به من استحلال شود.
  پدر و مادرم که در مرگ من از همه بیشتر عزادار هستند به مفاد حدیث شریف «اذا بکیت علی شی فابک للحسین» به یاد اجدادمان مرا فراموش خواهند کرد.‌