کجای تهران؟ کدام هیئت؟

فاطمه عباسی| روزنامه نگار

صدای دمام‌ها از کدام کوچه می‌آید؟ عطر اسپند در کدام خیابان پیچیده است؟ امشب که دل هوای روضه کرده، کدام پرچم سیاه ما را به خیمه‌ای از اشک و شور فرامی‌خواند؟  این روزها تهران، یک حسینیه به وسعت تاریخ است؛ شهری که نفس‌هایش در این شب‌ها به عطر گلاب آغشته می‌شود و قلبش با ریتمی آشنا و حماسی می‌تپد. پرچم‌های سیاه بر سردر خانه‌ها، نه نشانه اندوه، که بیرق‌های برافراشته یک عشق 1400ساله است. از کوچه‌های قدیمی و باصفای مرکز و جنوب شهر تا خیابان‌های شمیران، از دل محله‌های شلوغ شرق تا آپارتمان‌های سر به فلک کشیده غرب، هر گوشه این شهر روضه‌ای برپاست. این شب‌ها، خیابان‌ها شریان‌هایی می‌شوند که خون داغ ارادت به ثارالله را در کالبد پایتخت جاری می‌کنند و هر هیئت، قلبی است که این جریان را زنده نگه می‌دارد.کافی است پس از غروب، دل به خیابان‌های شهر بزنید. تهران در این شب‌ها، قصه‌ای دیگر برای روایت کردن دارد؛ قصه‌ای که واژه‌هایش «یا حسین» است و قهرمانانش، مردمانی که از هر گوشه شهر، خود را به مجلسی می‌رسانند برای آرام گرفتن و همنوا شدن با کاروان عشق.