شعروارهها
عصر شاعرانه برای بچههای میناب
هفته گذشته، گروهی از شاعران کودک و نوجوان کشورمان به همت انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و با همکاری شرکت توسعه فضاهای فرهنگی شهرداری تهران در خانهموزه اخوان دور هم جمع شدند تا در شب شعر بچههای میناب شرکت کنند و اشعارشان را برای این فرشتگان آسمانی بخوانند.
در آن عصر شاعرانه، فریدون عموزاده خلیلی، رئیس هیأت مدیره انجمن نویسندگان کودک و نوجوان ضمن تشکر از شرکت توسعه فضاهای فرهنگی برای همکاری در برپایی این مراسم گفت که عمق فاجعه و ابعاد انسانی شهادت بچههای مدرسه میناب به حدی است که نهتنها ایرانیان بلکه جامعه جهانی نخواهند توانست این مصیبت را فراموش کنند. در آن مراسم شاعرانی همچون مریم اسلامی، سعیده اصلاحی، منیژه پدرامی، سهیل حیدری، حمیده سیوانی، شیلان صلاح، پیوند فرهادی، ریحانه نوری و حمید هنرجو شعرهایی متناسب با روزهای جنگ تحمیلی و شهادت کودکان میناب خواندند. از میان آنها 2شعر را که برای نوجوانان سروده شده، باهم مرور میکنیم.
کمان آرش
جنازه بیرون میکشند
از زیر خندههای زمانه/ آری
بدنهای کوچک کودکان/ در هیچ جنگی
مسیر گلولههای جهل را/ منحرف نکرده است
همانگونه که با اشکهای مقدس زنان/ پاک نمیشود
خونهای سربی از چهره خاکریز
باید/ از دندههای شکستهمان/ کمان بسازیم/ برای آرش
شاعر: شیلان صلاح
بهار توی راه است
کمی شبیه قلههای دورم
کمی شبیه بادهای دشتم
سلام مادر قشنگ و خوبم
ببخش اگر به خانه برنگشتم
به مدرسه چه کار داشت موشک؟
چه حیف شد! بهار توی راه است
لباس تو، لباس شهر میناب
لباس کل مادران سیاه است
چه بود توی مدرسه به جز عشق
به جز کتاب و درس و مشق و دفتر
بهار را چطور شد ندیدیم
گناه ما مگر چه بود مادر؟
شاعر: مریم اسلامی
