نوای فتح

علیرضا محمودی | روزنامه‌نگار 

در میان همه آهنگسازانی که در سینمای ایران موسیقی ساخته‌اند، کارنامه مجید انتظامی شمایل کامل آهنگساز فیلم جنگی است. انتظامی همزمان سازنده خاطره‌انگیز‌ترین و حماسی‌ترین ملودی‌ها برای فیلم‌های جنگی فارسی است. این قرب یکسان به اشک و شوق در موسیقی تنها حاصل تنوع کار‌ها نیست که در یکی اشک بریزی « از کرخه تا راین» و در دیگری به شوق بیایی«عقاب‌ها»، بلکه محصول ذوقی سلیم و درکی عمیق از اتفاقی است که سال‌هاست با ماست و این نواها همیشه با ما بوده‌اند، نه فقط در حاشیه صوتی فیلم‌ها که در زندگی روزمره ما، همچون شعر‌هایی که از فرط تکرار در محاوره ضرب‌المثل شده‌اند. مجید انتظامی 78ساله از 30سالگی با فیلم «سفرسنگ»، ساخته مسعود کیمیایی وارد آهنگسازی در سینما شد. او که در محصولات صوتی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آثار قابل توجهی از خود به گوش اهل کار رسانده بود با ساخت موسیقی پرمخاطب‌ترین فیلم تاریخ سینمای بعد از انقلاب خود را در صف بهترین‌های این حرفه قرار داد،موسیقی‌ای که التهاب پرواز عقاب‌ها را به گوش 9میلیون جمعیت در سراسر پشت جبهه رساند.‌این آهنگساز پرکار(80موسیقی فیلم) با ساخت موسیقی برای فیلم‌های ابراهیم حاتمی‌کیا که نوای انسانی(سوت و کر) در آنها صدای اول بود، کار خود را به خانه‌ها برد. موسیقی« از کرخه تا راین»و «بوی پیراهن یوسف» نماد موسیقیایی جانبازی و آزادگی برای مردم شده است.  در روزها و شب‌های جنگ‌تحمیلی‌سوم تولید‌کنندگان محتوا در رسانه‌های عمومی و خصوصی فراوان، بخش‌هایی از سمفونی«حماسه خرمشهر» ساخته مجید انتظامی را به گوش مخاطبان رساندند. انتظامی نوای فتح را برای همیشه به نام خود زده است.‌