گلادیاتورهای باسابقه

قسمت سوم

پس از بررسی وضعیت دروازه‌بان‌ها و کالبدشکافی دژ دفاعی، در سومین ایستگاه از ارزیابی مسافران جام‌جهانی۲۰۲۶، سراغ حساس‌ترین، نفسگیرترین و کلیدی‌ترین منطقه زمین می‌رویم؛ کمربند میانی و به‌طور ویژه، هافبک‌های دفاعی. خط هافبک همواره به‌مثابه موتور محرک و قلب تپنده هر تیمی است و در تفکرات امیر قلعه‌نویی، هافبک‌های دفاعی (پست شماره‌۶) نقشی دوگانه و حیاتی دارند. در این منطقه از زمین، کادر فنی تیم ملی بار دیگر نشان داد تجربه را به جوانی و دوندگی صرف ترجیح می‌دهد. سعید عزت‌اللهی در 29‌سالگی و پس از تجربه حضور در 2‌جام‌جهانی، به‌عنوان لنگرگاه اصلی و دیرینه تیم در میانه میدان، جایگاه دست‌نیافتنی خود را حفظ کرده است. در کنار او، حضور روزبه چشمی 32‌ساله‌ که با تجربه بالای بین‌المللی خود همواره عصای دست مربیان بوده، وزنه سنگینی به شمار می‌رود. چشمی با هوش محیطی، قدرت تخریب بالا و البته سابقه گلزنی در جام‌جهانی قبلی، مهره‌ای است که می‌تواند خیال قلعه‌نویی را در تقابل با هافبک‌های فیزیکی و قدرتمند حریفان راحت کند. امید نورافکن 29‌ساله هم یکی دیگر از باتجربه‌های حاضر ‌بین هافبک‌های دفاعی به‌حساب می‌آید. البته نورافکن قابلیت بازی در جناح چپ را هم دارد و شاید به همین دلیل حضور در فهرست نهایی از الان قطعی به‌نظر می‌رسد.
اما می‌رسیم به مهره‌های جوانی که توانسته‌اند برای حضور در این پست نظر قلعه‌نویی را فعلا جلب کنند اما حضورشان در فهرست نهایی قطعی نیست و هیچ بعید نیست یکی از آنها شانس رسیدن به آمریکا را از دست بدهد. محمد قربانی 24‌ساله، یکی از این جوان‌ها‌ست که در سال‌های اخیر در بیشتر اردوهای تیم ملی حاضر بوده است. اما سورپرایز قلعه‌نویی در این پست کسی نیست جز امیرمحمد رزاقی‌نیا 20‌ساله که با بازی در استقلال برای خودش اسم‌و‌رسمی پیدا کرد و حضور در فهرست نهایی می‌تواند یک اتفاق خوب برای فوتبال ایران باشد. درمجموع می‌توان گفت کمربند میانی تیم ملی در آوردگاه آمریکا، ترکیبی از جنگندگی، قدرت فیزیکی و تجربه‌های گرانبها‌ست؛ منطقه‌ای که عیار واقعی تیم ملی در آن محک خواهد خورد.