سناریوهای آینده جنگ ایران

جنگی که قرار بود «چندروزه» تمام شود، حالا به گرهی پیچیده در ساختار سیاسی آمریکا تبدیل شده است. مهلت ۶۰روزه اختیارات جنگی به اتمام رسیده، اما نه کاخ سفید روایت واحدی دارد و نه کنگره تصمیم قطعی. از یک‌سو، ترامپ تلاش می‌کند با تفسیر حقوقی، زمان بخرد و از فشار افکار عمومی عبور کند؛ از سوی دیگر شکاف در سنا و مجلس نمایندگان عمیق‌تر شده است. برای بررسی این موضوع، محمدعلی حسن‌نیا و فواد ایزدی، مهمانان تلویزیون اینترنتی همشهری بودند.

 آیا مهلت ۶۰روزه جنگ آمریکا علیه ایران به پایان رسیده است؟
حسن‌نیا:
    قانون اختیارات جنگی ۱۹۷۳، سقف ۶۰روز عملیات تهاجمی را تعیین کرده است.
    ترامپ رسما آغاز جنگ را اعلام کرده، پس شمارش زمان قطعی است.
    از نگاه بسیاری از نمایندگان، این ۶۰روز عملا به پایان رسیده است.
    آتش‌بس از نظر مخالفان، توقف جنگ محسوب نمی‌شود.
    حضور ناوها و تجهیزات یعنی وضعیت همچنان جنگی است.
    کاخ سفید تلاش می‌کند با تفسیر، زمان را کش بدهد.
ایزدی:
    کاخ سفید استدلال می‌کند آتش‌بس، زمان جنگ را متوقف کرده است.
    در آمریکا، حتی برای نقض قانون هم باید توجیه حقوقی ارائه شود.
    این ۶۰ روز، یک گلوگاه مهم حقوقی برای فشار به ترامپ است.
   اختلاف تفسیرها نشان‌دهنده شکاف در ساختار تصمیم‌گیری آمریکاست.

 آیا ترامپ می‌تواند بدون کنگره جنگ را ادامه دهد؟
حسن‌نیا:
     ترامپ می‌تواند مصوبات کنگره را وتو کند.
    درصورت چالش، پرونده به دیوان عالی کشیده می‌شود.
   برای لغو وتو، نیاز به رأی دوسوم کنگره است.
    سابقه نشان می‌دهد ترامپ به قوانین هم بی‌اعتناست.
    احتمال ادامه جنگ بدون تمکین کامل به قانون وجود دارد.
ایزدی:
    ساختار داخلی آمریکا اجازه بی‌قاعدگی مطلق نمی‌دهد.
    رئیس‌جمهور ناچار است حداقل ظاهر قانونی را حفظ کند.
    فشار حقوقی می‌تواند دامنه مانور ترامپ را محدود کند.

 آرایش سیاسی کنگره درباره ادامه جنگ چگونه است؟
حسن‌نیا:
  آرای سنا بسیار نزدیک و شکننده است (حدود ۵۰ در برابر ۴۹).
  اکثریت دمکرات‌ها مخالف ادامه جنگ هستند.
  چند جمهوری‌خواه کلیدی نیز با ادامه جنگ زاویه دارند.
   در مجلس نمایندگان، اختلاف آرا حتی به یک رأی رسیده است.
  برخی مخالفت‌ها ریشه در ملاحظات انتخاباتی دارد.
ایزدی:
  افکار عمومی آمریکا به‌شدت علیه جنگ است.
  سناتورها تحت فشار رأی‌دهندگان خود هستند.
  ادامه جنگ می‌تواند هزینه سیاسی سنگینی برای هردو حزب داشته باشد.

سناریوهای پیش‌ روی آمریکا چیست؟


حسن‌نیا:
 ‌ سناریوی اول: حرکت به سمت جنگ طولانی با رأی کنگره‌
  سناریوی دوم: پایان رسمی جنگ و خروج از بحران‌
   سناریوی سوم: ادامه محاصره دریایی و جنگ فرسایشی غیرمستقیم‌
   الگوی «زدن، توقف، شروع» در دستور کار آمریکاست.
   واگذاری میدان به اسرائیل برای تداوم فشار محتمل است.
ایزدی:
   آمریکا به‌دنبال تنفس تاکتیکی و بازسازی برای حمله مجدد است.
   الگوی تکرار حمله پس از دوره آرامش، سابقه‌دار است.
   هدف، حفظ فشار بدون ورود به جنگ تمام‌عیار است.
 ایران چگونه می‌تواند این وضعیت را مدیریت کند؟
حسن‌نیا:
   خرید زمان و افزایش تاب‌آوری، کلید راهبردی ایران است.
  بستن تنگه هرمز، نمونه‌ای از پاسخ متقابل مؤثر بود.
   احتمال گسترش میدان به باب‌المندب وجود دارد.
   استفاده از ظرفیت محور مقاومت، معادله را پیچیده‌تر می‌کند.
ایزدی:
   باید از ظرفیت قوانین داخلی آمریکا علیه خود آمریکا استفاده کرد.
   نباید فرصت بازسازی به طرف مقابل داده شود.
   هزینه جنگ باید برای آمریکا غیرقابل تحمل شود.
   وضعیت «نه جنگ، نه صلح» به نفع آمریکاست و باید تغییر کند.