پیام راهبردی- جنگی رهبرانقلاب

محسن مهدیان؛  مدیرمسئول

پیام اخیر رهبرانقلاب درباره تنگه‌هرمز یک پیام کانونی درباره جنگ است که همه دستاوردهای جنگ تحمیلی سوم را در خود مستتر دارد. این پیام درباره تنگه‌هرمز در چارچوب جنگ ترکیبی، یک نقشه راه راهبردی روشن ارائه می‌دهد.

یکم. تثبیت جایگاه تمدنی و غیرقابل‌مذاکره
در این پیام تنگه‌هرمز از یک مؤلفه صرفا اقتصادی خارج‌ و در سطح یک دارایی هویتی و تمدنی معرفی شد. به این فهم روز نامگذاری و ملی‌شدن تنگه‌هرمز با همین پیام است. لب کلام اینکه تنگه هرمز با این پیام از سطح چانه‌زنی اقتصادی خارج ‌و به‌عنوان یک اصل تثبیت‌شده و غیرقابل بازگشت هویتی معرفی شد.

دوم. حذف آمریکا از منطقه
تسلط ایران بر تنگه‌هرمز با تکیه بر قدرت نظامی و اشراف عملیاتی، بی‌اثر بودن پایگاه‌های آمریکا را اثبات می‌کند و چتر امنیتی آن را بی‌اعتبار می‌سازد. با کنترل گلوگاه عبور روزانه حدود ۲۰‌میلیون بشکه نفت، نبض اقتصادی منطقه و بخش مهمی از جهان در اختیار ایران قرار می‌گیرد و کشورهای آسیایی ناچار به هماهنگی با ایران می‌شوند. این وضعیت هزینه حضور آمریکا را به‌شدت افزایش می‌دهد و آن را از نظر راهبردی، فرسایشی و غیرقابل‌تداوم می‌کند. در نتیجه، متحدان منطقه‌ای از آمریکا فاصله می‌گیرند و به سمت همکاری با ایران سوق پیدا می‌کنند و عملا نقش و نفوذ آمریکا در منطقه تضعیف و حذف می‌شود.

سوم. بازدارندگی از طریق کنترل نبض اقتصاد جهانی
تنگه هرمز نقطه اثرگذاری مستقیم بر بازار انرژی جهان است؛ هر تحول در آن بلافاصله قیمت‌ها را تغییر می‌دهد و اثراتش تا اقتصاد اروپا و آمریکا امتداد می‌یابد. این واقعیت، موازنه دیپلماسی و مذاکرات را به نفع ایران تغییر می‌دهد.
این ماجرا کلا مدل دیپلماسی و گفت‌وگو و چانه‌زنی‌ها را تغییر می‌دهد.
حالا دیگر نمی‌توانند متفرعنانه با ایران ‌حرف بزنند.
برای همین است که رهبرانقلاب موضوع هسته‌ای را از روی میز برداشتند و امروز آمریکا ناچار شده برای بازگرداندن هسته‌ای به میز مذاکره پیشنهاد جدید بدهد و در ظاهر کوتاه بیاید.
این بند یعنی یک بازدارندگی کانونی.

چهارم. هم‌سرنوشتی با کشورهای منطقه
وابستگی کشورهای منطقه به این مسیر حیاتی، یک پیوند راهبردی ایجاد می‌کند که آنها را به سمت هم‌سرنوشتی با ایران سوق می‌دهد و نظم منطقه‌ای جدیدی مبتنی بر همکاری شکل می‌دهد.
البته این را در کنار بیداری مردمی و دولت‌ها بعد از این جنگ قرار دهید که متوجه شدند آویزان‌شدن به آمریکا برای آنها امنیت و اقتدار و توسعه نمی‌آورد.

پنجم. تحقق منافع اقتصادی گسترده
تنگه هرمز منبع قطعی منافع اقتصادی است: درآمدهای بندری و ترانزیتی، توسعه بنادر، اشتغال‌زایی، افزایش صادرات، جذب سرمایه‌گذاری خارجی، تقویت صنایع دریایی و تثبیت جایگاه ایران به‌عنوان هاب انرژی و تجارت منطقه.
خلاصه این پیام را باید نقشه راه و افق پیش‌روی جنگ تحمیلی سوم دید.