نگاه
میناب؛ هیروشیما و ویتنام
فاجعه حمله به مدرسه دخترانه میناب در هرمزگان که منجر به شهادت 156 تن از کودکان مدرسه و معلمان،کادر مدرسه و والدین شد و صدای انفجار آن در جهان پیچید.
حالا با فجایعی همچون با حمله اتمی به هیروشیما و پاشیدن سموم بر سر کشاورزان ویتنامی و قتلعام مردم آن کشور که آمریکا مرتکب شد مقایسه میشود.سیدرضا صالحی امیری، وزیر میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی که به حوزه هنری انقلاب اسلامی رفته بود، از محمدمهدی دادمان،
رئیسحوزه هنری انقلاب اسلامی ایران خواسته است که نقشهراه چندلایه برای «روایتسازی ملی و بینالمللی از فاجعه میناب» تهیه شود تا موضوع میناب به یک گفتمان پایدار فرهنگی در جهان تبدیل شود.
او گفته است که هدف از این پیشنهاد، تثبیت این واقعیت در نظام باورهای جهانی است که «میناب» بهمثابه یک «جنایت تاریخی» در تراز فجایعی چون هیروشیما و ویتنام قابل بازشناسی است. پیشتر و درست
2 روز پس از حمله به میناب در نخستین روزهای حمله دشمن به ایران، وزارت میراث فرهنگی مدرسه میناب را بهعنوان یک مکان رویداد تاریخی معاصر در فهرست آثار ملی ثبت کرد تا هیچگاه فاجعه غمانگیز شهادت کودکان مدرسهای در این حملات، از تاریخ کشور پاک نشود.
براین اساس قرار است مدرسه میناب بار دیگر با نگهداشت آسیبهای ناشی از جنگ در حافظه جمعی ایرانیان بازسازی و یاد و خاطره کودکان معصوم به شهادت رسیده در آن بهعنوان یک جنایت جنگی در جهان حفظ شود. وزیر میراث فرهنگی گفته است: عبور از سوگواری صرف و حرکت بهسوی «استخراج دلالتها و درسهای تاریخی برای نسلهای آینده» در ماجرای میناب ضروری است و تدوین منابع درسی و طراحی محتوای آموزشی پیرامون این رخداد، باید در اولویت قرار بگیرد.
