روایت سیم‌بان بندرعباسی از روزهای جنگ

امروز ۱۸آوریل، مصادف با ۲۹فروردین، روز جهانی سیم‌بانان است، روز افرادی که با حضور در خط مقدم تعمیر و تأمین شبکه برق مسئولیتی حساس و تعیین‌کننده بر عهده دارند.‌کار سیم‌بانان به روایت خودشان در حالت عادی هم شبیه کار در خط مقدم جبهه است، چه برسد به زمان جنگ و بمباران و انفجار. عظیم صدیقی یکی از همین سیم‌بانان و اهل بندرعباس است که 40سال سن و 17سال سابقه کار در شرکت توزیع برق هرمزگان دارد. این سیم‌بان با وجود اعلام آتش‌بس 2هفته‌ای به همراه همکارانش هنوز درگیر تعمیر و مرمت آسیب‌های جنگ به شبکه توزیع برق است: «در روزهای جنگ، انفجار یا موج انفجار منجر به آسیب‌هایی در شبکه برق می‌شد و ما برای رفع آسیب و مرمت اعزام می‌شدیم. حین کار بارها شاهد بمباران و انفجار بودیم. با این حال، یک لحظه هم درنگ نمی‌کردیم و به فعالیت خود ادامه می‌دادیم.» عظیم صدیقی خاطره‌ای از روزهای جنگ تعریف می‌کند: «یک بار به یکی از این روستاها اعزام شدیم. وقتی می‌خواستم بالای تیر برق بروم، بانوی سالخورده‌ای آنجا بود که اجازه نمی‌داد. می‌گفت بالای تیر برق نرو، خطرناک است. ما حین عملیات بودیم و گفتم مسئولیت من این است و باید کارم را شروع کنم. این بانو می‌گفت ما فعلا برق نمی‌خواهیم و اجازه بده جنگنده‌ها از محل دور شوند، بعد کارت را بکن. با این حال، وظیفه من و همکاران سیم‌بان این است که در هر شرایطی اجازه ندهیم چراغ خانه شهروندان خاموش باشد. موضوعی که به دلم نشست این بود که حین کار، این پیرزن پایین تیربرق اسپند دود می‌کرد و قرآن می‌خواند.»   او همچنین اضافه می‌کند: «زمانی که در شهر ما به درمانگاه حمله شد، به محل اعزام شدیم. جنگنده‌ها بالای سر ما بودند. در کانال‌های برق دراز می‌کشیدیم تا جنگنده‌ها دور شوند و بعد به‌ کارمان ادامه می‌دادیم.» ‌