آیا ایران حزب‌الله را تنها گذاشت؟

می‌گویند خلاف جوانمردی است که حزب‌الله لبنان برای حمایت ایران وارد میدان شود و حالا رها شود؛ به فرماندهان و مذاکره‌کنندگان طعنه می‌زنند. بعد هم استناد نادرست به سخنی از شیخ نعیم قاسم که «حتی اگر تنها بمانیم باز با اسرائیل می‌جنگیم» و باز هم تعریض و سخن گوشه‌دار که بله، خیانت کردید این‌هم سندش که البته بعد مشخص شد این جمله دبیرکل حزب‌الله به دولت لبنان است.
در این متن بررسی می‌کنیم که آیا ایران حزب‌الله را تنها گذاشته است یا خیر.

   یکم. اولا بررسی یک ادعا و اینکه حزب‌الله برای ایران وارد میدان شده است.
توجه کنیم که ورود حزب‌الله به میدان نبرد حتما به حمایت ایران منجر شد. تا اینجا تردیدی نیست، اما هدف حزب‌الله چه بود؟ این‌را بهتر است از خود شیخ نعیم بپرسیم. دبیر‌کل حزب‌الله می‌گوید: حزب‌الله 15‌ماه صبر پیشه کرد، درحالی‌که اسرائیل حتی یک بند از توافق 27نوامبر 2024 را اجرا نکرد.
توافق چه می‌گفت؟ توقف کامل تجاوز، آزادی اسرا و آغاز بازسازی.
شیخ قاسم در ادامه می‌گوید: ما صبرمان تمام شد و عملیات پیشدستانه را در زمان مناسب انجام دادیم. چرا؟ می‌گوید: چون مشخص شد که طرح حمله‌ای بسیار بزرگ علیه لبنان وجود داشته است.
بعد ادامه می‌دهد: این جنبش تصمیم گرفت برای دفاع از لبنان و ملت آن وارد نبرد شود.
این جمله آخر بسیار مهم است. ببینید تا وارد بند دوم شویم.

   دوم. اگر ایران پس از آتش‌بس در حمایت از حزب‌الله لبنان ورود نظامی می‌کرد، آیا کمک بود؟ خیر.
زیرا حزب‌الله از ابتدا با اتهام «نیابتی‌بودن» مواجه است و حتی در بیانیه مشترک ایالات متحده آمریکا، اسرائیل و دولت لبنان بر عدم‌دخالت ایران تأکید شده است. در چنین فضایی، ورود مستقیم ایران این اتهام را تثبیت می‌کرد، درحالی‌که خود حزب‌الله تأکید دارد برای دفاع از لبنان می‌جنگد، نه به نیابت از ایران. این تهمت را رهبر شهیدمان هم بارها تذکر دادند که حزب‌الله نیروی نیابتی ما نیست.
از سوی دیگر، با توجه به چندپاره بودن جامعه لبنان، چنین دخالتی می‌توانست معادله را از مقاومت در برابر اسرائیل به اختلاف داخلی در لبنان تغییر دهد؛ اتفاقی که هم حزب‌الله و هم ایران تلاش می‌کنند از آن پرهیز کنند.
   سوم. پس ورود نظامی ایران به ضرر حزب‌الله لبنان بود؛ اما آیا ایران منفعل ماند؟ خیر.
ایران در آغاز مذاکرات با تأکید بر پیش‌شرط آتش‌بس در لبنان، عملا دامنه جنگ را از بیروت به مرزها محدود کرد. در ادامه نیز با تلاش دیپلماتیک، به‌دنبال امتداد آتش‌بس و خروج اسرائیل از جنوب لبنان رفت و با ایجاد اجماع جهانی حتی میان هم‌پیمانان ایالات متحده آمریکا، فشار را بر این مسیر افزایش داد؛ فشاری که از سوی آمریکا بر اسرائیل وارد و مجبور شد آتش‌بس را بپذیرد و حالا رسانه صهیونیستی می‌نویسد ایران آتش‌بس را بر آمریکا تحمیل کرد.
در کنار این، هماهنگی و اتاق فرماندهی مشترک و حمایت غیرعلنی نظامی نیز برقرار است و سادگی است که این بخش را چون نمی‌دانیم، نبینیم.
   چهارم. ورود نظامی ایران به نفع حزب‌الله که نبود. اما آیا به نفع ایران بود؟ 
به نفع خودمان هم نبود. چرا؟ اسرائیل مخالف آتش‌بس بود. از ابتدا هم اعلام کرد. آمریکا هم ناچار به آتش‌بس شد، بنابراین اسرائیل تلاش کرد ایران را به این جنگ بکشد تا آتش‌بس شکسته شود. توجه کنیم که شکستن آتش‌بس از سوی ایران، جمهوری اسلامی را متهم به جنگ‌طلبی می‌کرد و مشروعیت اقدامات او را زیر سؤال می‌برد؛ چیزی که از روز اول ایران تلاش می‌کرد در جامعه جهانی تثبیت کند و همین هم شد که افکار عمومی دنیا و هم‌پیمان‌های آمریکا مقابلش قرار گرفتند.

نتیجه چه شد؟ 
با تدبیر ایران و حزب‌الله حالا رژیم اسرائیل نه‌تنها زیر فشار خواست همه کشورهاست، حتی از سوی آمریکا نیز تحت فشار است؛ یعنی عملا محاسبه ایران باعث شد بین آمریکا و رژیم صهیونیستی شکاف در تصمیم‌گیری ایجاد شود.