چه‌مبارک ‌سحری

گروه شهری 

صورت ها محزون، سرها در گریبان و چشمان نمناک به فرازهای پایانی جوشن کبیر دوخته شده و شب‌زنده داران در دل با خدایشان نجوا می کنند؛ سُبْحَانَكَ يَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ يَا رَبِّ... هوا سرد و میدان ونک مملو از زنان و مردانی است که دست‌هایشان به سمت آسمان است و درمیانه مراسم احیا و منتظر قرائت دعای فرج هستند که در همین اثنا قاری می گوید:«باران رحمت الهی بر ما نازل شد، با رای قاطع مجلس خبرنگان رهبر عزیز ما ولی فقیه ما ،حضرت آیت الله مجتبی‌خامنه ای، رهبر کشورمان شد. » ناگهان حال و هوای همه را دگرگون
می‌شود و پرچم های در دستان مردم برافراشته. مردمی که پیش از آن در گوشه گوشه میدان کز کرده بودند ،اینک قامت راست‌کنان و با مشت های گره کرده ، شعارهای الله اکبر و لبیک با خامنه ای سر می دهند.‌